Testosterone Besins wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen en adolescenten.
Testosterone Besins mag uitsluitend worden gebruikt als hypogonadisme (hyper‑ en hypogonadotroop) is aangetoond en als een andere etiologie, verantwoordelijk voor de symptomen, is uitgesloten voordat met de behandeling wordt gestart. Testosteroninsufficiëntie moet duidelijk worden aangetoond met klinische kenmerken (regressie van secundaire seksuele kenmerken, wijziging in de lichaamsbouw, asthenie, verminderd libido, erectiele disfunctie enz.) en moet worden bevestigd door twee afzonderlijke metingen van testosteron in bloed.

Oudere patiënten
Er is beperkte ervaring met de veiligheid en werkzaamheid van het gebruik van Testosterone Besins bij patiënten ouder dan 65 jaar. Momenteel is er een consensus over leeftijdsspecifieke referentiewaarden voor testosteron. Er moet echter rekening mee worden gehouden dat fysiologische testosteronwaarden in serum lager zijn naarmate de leeftijd toeneemt.

Medisch onderzoek en laboratoriumonderzoek

Medische onderzoeken
Voordat een behandeling met testosteron wordt ingesteld, moeten alle patiënten een gedetailleerd onderzoek ondergaan om een risico op reeds bestaande prostaatkanker te kunnen uitsluiten. Bij patiënten die behandeld worden met testosteron moet ten minste eenmaal per jaar en bij oudere patiënten en bij risicopatiënten (patiënten met klinische of familiale factoren) tweemaal per jaar zorgvuldige en regelmatige monitoring van de prostaatklier en de borst plaatsvinden in overeenstemming met de aanbevolen methodes (digitaal rectaal onderzoek en beoordeling van de PSA‑waarde in serum). Lokale richtlijnen voor controle van de veiligheid bij testosteronsubstitutietherapie moeten in acht worden genomen.

Laboratoriumonderzoek
De testosteronwaarde moet bij aanvang en tijdens de behandeling met regelmatige intervallen worden gemonitord. Clinici moeten de dosering individueel aanpassen om ervoor te zorgen dat eugonadale testosteronwaarden gehandhaafd blijven.
Bij patiënten die langdurig met androgenen worden behandeld, moeten ook de volgende laboratoriumparameters regelmatig worden gemonitord: hemoglobine en hematocriet, leverfunctietests en lipidenprofiel (zie rubriek 4.8).

Vanwege de variabiliteit in laboratoriumwaarden moeten alle testosteronmetingen in hetzelfde laboratorium worden uitgevoerd.

Tumoren
Androgenen kunnen de progressie van subklinische prostaatkanker en goedaardige prostaathyperplasie versnellen.

Testosterone Besins moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij kankerpatiënten met risico op hypercalciëmie (en daarmee gepaard gaande hypercalciurie), vanwege botmetastasen. Regelmatige monitoring van calciumconcentraties in serum wordt aanbevolen bij deze patiënten.

Gevallen van goedaardige en kwaadaardige levertumoren zijn gemeld bij gebruikers van hormonale stoffen zoals androgeenverbindingen. Als er sprake is van ernstige klachten in de bovenbuik, leververgroting of tekenen van intra‑abdominale hemorragie bij mannen die Testosterone Besins gebruiken, moet een levertumor deel uitmaken van de differentieel‑diagnostische overwegingen.

Hart‑, lever‑ of nierinsufficiëntie
Bij patiënten met hart‑, lever‑ of nierinsufficiëntie of een ischemische hartaandoening kan een behandeling met testosteron ernstige complicaties veroorzaken die worden gekenmerkt door oedeem met of zonder congestief hartfalen. In dat geval moet de behandeling onmiddellijk worden stopgezet.

Lever‑ of nierinsufficiëntie
Er is geen onderzoek uitgevoerd om de werkzaamheid en veiligheid van dit geneesmiddel aan te tonen bij patiënten met een nier‑ of leverfunctiestoornis. Daarom moet een testosteronsubstitutietherapie met voorzichtigheid worden gebruikt bij deze patiënten.

Hartinsufficiëntie
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met neiging tot oedeem, bijvoorbeeld in geval van ernstige hart‑, lever‑ of nierinsufficiëntie of een ischemische hartaandoening, omdat een behandeling met androgenen kan leiden tot een verhoogde retentie van natrium en water. In geval van ernstige complicaties die worden gekenmerkt door oedeem met of zonder congestief hartfalen moet de behandeling onmiddellijk worden stopgezet (zie rubriek 4.8).

Testosteron kan leiden tot een stijging van de bloeddruk en Testosterone Besins moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij mannen met hypertensie.

Stollingsstoornissen
Als algemene regel geldt dat de beperkingen van het gebruik van intramusculaire injecties bij patiënten met verworven of erfelijke bloedingsstoornissen altijd moeten in acht worden genomen.

Van testosteron en derivaten is gemeld dat ze de activiteit versterken van orale anticoagulantia, afgeleid van coumarine (zie ook rubriek 4.5).

Testosteron moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met trombofilie of risicofactoren voor veneuze trombo‑embolie (VTE), omdat er postmarketingonderzoeken en ‑meldingen zijn van trombotische voorvallen (bijvoorbeeld diepveneuze trombose, longembolie, oculaire trombose) bij deze patiënten tijdens behandeling met testosteron. Bij patiënten met trombofilie zijn gevallen van VTE gemeld, zelfs tijdens een behandeling met anticoagulantia; daarom moet voortzetting van een behandeling met testosteron na een eerste trombotisch voorval zorgvuldig worden geëvalueerd. In geval van voortzetting van de behandeling moeten verdere maatregelen worden genomen om het individuele risico op VTE tot een minimum te beperken.

Andere aandoeningen
 Testosterone Besinsmoet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met epilepsie en migraine, omdat deze aandoeningen kunnen verergeren.

Een verbeterde gevoeligheid voor insuline kan zich voordoen bij patiënten die worden behandeld met androgenen die na substitutietherapie normale testosteronconcentraties in plasma bereiken. Daarom kan het nodig zijn de dosering van hypoglykemische middelen te verlagen.

Bepaalde klinische tekenen (prikkelbaarheid, zenuwachtigheid, gewichtstoename, langdurige of frequente erecties) kunnen duiden op overmatige blootstelling aan androgenen, waardoor de dosering moet worden aangepast.

Reeds bestaande slaapapneu kan verergeren.

Atleten die worden behandeld voor testosteronsubstitutie bij primair en secundair hypogonadisme bij mannen moeten worden geadviseerd dat het geneesmiddel een werkzame stof bevat die een positieve reactie kan geven bij antidopingtests.

Androgenen zijn niet geschikt voor bevordering van de spierontwikkeling bij gezonde personen of voor het verhogen van fysieke prestaties.

Testosterone Besins moet definitief worden gestaakt als symptomen van overmatige blootstelling aan androgenen blijven aanhouden of opnieuw optreden tijdens een behandeling met het aanbevolen doseringsschema.

Geneesmiddelmisbruik en geneesmiddelafhankelijkheid
Misbruik van testosteron is bekend, doorgaans bij doses die hoger zijn dan aanbevolen voor de goedgekeurde indicatie(s) en in combinatie met andere anabole androgene steroïden. Misbruik van testosteron en andere anabole androgene steroïden kan leiden tot ernstige bijwerkingen, waaronder cardiovasculaire (in sommige gevallen met fatale afloop), hepatische en/of psychiatrische voorvallen.
Testosteronmisbruik kan leiden tot afhankelijkheid en ontwenningssymptomen bij een aanzienlijke dosisverlaging of abrupte stopzetting van gebruik. Het misbruik van testosteron en andere anabole androgene steroïden houdt ernstige gezondheidsrisico’s in en moet worden afgeraden.

Toepassing
Zoals met alle olieachtige oplossingen mag Testosterone Besins uitsluitend intramusculair en zeer langzaam worden geïnjecteerd. Een pulmonale micro‑embolie van olieachtige oplossingen kan in zeldzame gevallen leiden tot klachten en verschijnselen zoals hoesten, dyspneu, malaise, hyperhidrose, borstkaspijn, duizeligheid, paresthesie of syncope. Deze reacties kunnen zich voordoen tijdens of onmiddellijk na de injectie en zijn omkeerbaar. Daarom moet de patiënt tijdens en onmiddellijk na elke injectie worden geobserveerd zodat mogelijke tekenen en symptomen van een pulmonale micro‑embolie vroeg kunnen worden herkend. Doorgaans bestaat behandeling uit ondersteunende behandeling, bijvoorbeeld door toediening van aanvullende zuurstof.

Vermoedelijke anafylactische reacties na injectie van Testosterone Besinszijn gemeld.

Informatie over hulpstoffen
Dit geneesmiddel bevat 2.000 mg benzylbenzoaat in elke injectieflacon van 4 ml, overeenkomend met 500 mg/ml.

Orale anticoagulantia
Van testosteron en derivaten is gemeld dat ze de activiteit versterken van orale anticoagulantia, afgeleid van coumarine. Patiënten die met orale anticoagulantia worden behandeld, moeten nauwgezet worden gemonitord, met name aan het begin of het einde van de androgenentherapie. Verhoogde monitoring van de protrombinetijd en INR‑bepalingen worden aanbevolen.

Andere interacties
De gelijktijdige toediening van testosteron met ACTH of corticosteroïden kan een versterkend effect hebben op oedeemvorming; daarom moeten deze werkzame stoffen met voorzichtigheid worden toegediend, met name bij patiënten met een hart‑ of leveraandoening of bij patiënten die neiging hebben tot oedeem.

Interacties bij laboratoriumonderzoek: Androgenen kunnen het gehalte van thyroxinebindende globuline doen afnemen, met als gevolg een lager totaal T4‑serumgehalte en een verminderde harsopname van T3 en T4. Vrije schildklierhormoongehaltes blijven echter ongewijzigd en er is geen klinisch bewijs van schildklierdisfunctie.

Insuline en andere antidiabetica
Bij diabetici kunnen androgenen de glucosetolerantie verbeteren en de behoefte aan insuline of andere antidiabetica verminderen (zie rubriek 4.4). Daarom moeten patiënten met diabetes mellitus worden gemonitord, met name aan het begin of einde van de behandeling en met periodieke intervallen tijdens de behandeling met (naam van het product).
Gelijktijdig gebruik van testosteronvervangingstherapie en natrium/glucose-cotransporter-2- remmers (SGLT2-remmers) is in verband gebracht met een verhoogd risico op erytrocytose. Aangezien beide stoffen onafhankelijk van elkaar de hematocrietwaarden kunnen verhogen, is een cumulatief effect mogelijk (zie ook rubriek 4.4). Controle van de hematocriet- en hemoglobinewaarden wordt aanbevolen bij patiënten die beide behandelingen krijgen.

Vruchtbaarheid
Testosteronsubstitutietherapie kan op reversibele wijze spermatogenese verminderen (zie rubriek 4.8 en 5.3).

Zwangerschap en borstvoeding
Testosterone Besins is niet geïndiceerd voor gebruik bij vrouwen en mag niet worden gebruikt bij vrouwen die zwanger zijn of borstvoeding geven (zie rubriek 4.3).

Testosterone Besins heeft geen invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

Na overdosering hoeft geen specifieke therapeutische maatregel te worden genomen, behalve stopzetting van de therapie met het geneesmiddel of een dosisverlaging.

Farmacotherapeutische categorie: androgenen, 3‑oxo‑androsteen(4)derivaten
ATC‑code: G03BA03.

Testosteronundecanoaat is een ester van het natuurlijk voorkomende androgeen, testosteron. De actieve vorm, testosteron, wordt gevormd door afsplitsing van de zijketen.

Testosteron is het belangrijkste androgeen van de man, dat hoofdzakelijk in de testikels en in geringe mate in de bijnierschors wordt gesynthetiseerd.

Testosteron is verantwoordelijk voor de expressie van de mannelijke kenmerken gedurende de ontwikkeling in de foetale periode, de vroege kinderjaren en de puberteit en daarna voor het handhaven van het mannelijke fenotype en de androgeenafhankelijke functies (bijvoorbeeld spermatogenese, secundaire geslachtsklieren). Het vervult ook functies in bijvoorbeeld de huid, de spieren, het skelet, de nieren, de lever, het beenmerg en het centrale zenuwstelsel.

Afhankelijk van het doelorgaan is het werkingsspectrum van testosteron voornamelijk androgeen (bijvoorbeeld prostaat, zaadblaasjes, epididymis) of eiwitanabool (spieren, bot, hematopoëse, nieren, lever).

In sommige organen treden de effecten van testosteron op na perifere conversie van testosteron naar oestradiol, dat zich dan aan oestrogeenreceptoren in de kern van de doelcel bindt, bijvoorbeeld hypofyse, vet, hersenen, bot en testiculaire leydigcellen.

Absorptie

 Testosterone Besinsis een intramusculair toegediend depotpreparaat van testosteronundecanoaat en omzeilt daardoor het first‑pass effect. Na intramusculaire injectie met testosteronundecanoaat als olieachtige oplossing wordt de stof geleidelijk vrijgegeven uit het depot en wordt deze door serumesterasen vrijwel volledig gesplitst in testosteron en undecaanzuur. Eén dag na toediening kan al een verhoging van de serumwaarden van testosteron boven de basale waarden worden waargenomen.

Steady state condities
Na de eerste intramusculaire injectie van 1.000 mg testosteronundecanoaat bij hypogonadale mannen werden gemiddelde C_max‑waarden van 38 nmol/l (11 ng/ml) bereikt na 7 dagen. De tweede dosis werd 6 weken na de eerste injectie toegediend en maximale testosteronconcentraties van ongeveer 50 nmol/l (15 ng/ml) werden bereikt. Een constant doseringsinterval van 10 weken werd gehandhaafd gedurende de 3 volgende toedieningen en tussen de derde en vijfde toediening werden steady state condities bereikt. Gemiddelde C_max‑ en C_min‑waarden van testosteron bij steady state waren respectievelijk ongeveer 37 nmol/l (11 ng/ml) en 16 nmol/l (5 ng/ml). De mediane intra‑ en interindividuele variabiliteit (variatiecoëfficiënt, %) van C_min‑waarden bedroeg respectievelijk 22% (bereik: 9‑28%) en 34% (bereik: 25‑48%).

Distributie

In het serum van mannen wordt ongeveer 98% van het circulerende testosteron gebonden aan sekshormoonbindende globuline (SHBG) en albumine. Alleen de vrije testosteronfractie wordt als biologisch actief beschouwd. Na intraveneuze infusie van testosteron bij oudere mannen bedroeg de eliminatiehalfwaardetijd van testosteron ongeveer één uur en werd een schijnbaar distributievolume van ongeveer 1,0 l/kg vastgesteld.

Biotransformatie

Testosteron dat door estersplitsing van testosteronundecanoaat wordt gegenereerd, wordt op dezelfde manier gemetaboliseerd en uitgescheiden als endogeen testosteron. Het undecaanzuur wordt op dezelfde manier als andere alifatische carboxylzuren gemetaboliseerd door ß‑oxidatie. De belangrijkste actieve metabolieten van testosteron zijn oestradiol en dihydrotestosteron.

Eliminatie

Testosteron ondergaat een uitgebreid hepatisch en extrahepatisch metabolisme. Na toediening van radioactief gelabeld testosteron verschijnt ongeveer 90% van de radioactiviteit in de urine als glucuronzuur‑ en zwavelzuurconjugaten en verschijnt 6% in de feces na het doorlopen van de enterohepatische cyclus. Geneesmiddelen in de urine omvatten onder andere androsteron en etiocholanolon. Na intramusculaire toediening van deze depotformulering wordt de vrijgiftesnelheid gekenmerkt door een halfwaardetijd van 90 ± 40 dagen.

Toxicologische onderzoeken hebben geen andere effecten aan het licht gebracht dan degene die verklaard kunnen worden op basis van het hormoonprofiel van Testosterone Besins.

Testosteron bleek in vitro niet mutageen te zijn bij gebruik van het omgekeerde mutatiemodel (amestest) of hamsterovariumcellen. Bij onderzoeken op laboratoriumdieren werd een verband gevonden tussen een behandeling met androgenen en bepaalde kankers. Onderzoeksgegevens bij ratten hebben verhoogde incidenties van prostaatkanker na behandeling met testosteron getoond.

Het is bekend dat geslachtshormonen de ontwikkeling van bepaalde door bekende carcinogene stoffen geïnduceerde tumoren in de hand werken. De klinische betekenis van deze laatste waarneming is niet bekend.

Vruchtbaarheidsonderzoeken bij knaagdieren en primaten hebben aangetoond dat een behandeling met testosteron de vruchtbaarheid kan verminderen door dosisafhankelijke onderdrukking van de spermatogenese.

Benzylbenzoaat
Geraffineerde ricinusolie

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.

3 jaar.

Het geneesmiddel moet onmiddellijk na opening worden gebruikt.

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.

Amberkleurige glazen injectieflacon met een broombutyl injectiestop, verzegeld met een aluminium flip‑off dop met een oranje plastic schijf.
Verpakkingsgrootte: 1 x 4 ml

Bij koude bewaartemperaturen is het mogelijk dat de eigenschappen van deze oplossing op oliebasis tijdelijk veranderen (bijvoorbeeld hogere viscositeit, vertroebeling). Indien bewaard bij een koude temperatuur, moet het product vóór gebruik op kamer‑ of lichaamstemperatuur gebracht worden.

De oplossing voor intramusculaire injectie moet vóór gebruik visueel geïnspecteerd worden en alleen heldere oplossingen, vrij van deeltjes, mogen gebruikt worden.

Het geneesmiddel is uitsluitend bestemd voor eenmalig gebruik en alle ongebruikte oplossing dient in overeenstemming met lokale voorschriften te worden vernietigd.

De injectieflacon is uitsluitend bestemd voor eenmalig gebruik. De inhoud van een injectieflacon moet onmiddellijk na optrekken in de spuit intramusculair worden geïnjecteerd. Na verwijdering van de plastic dop (A) mogen de metalen ring (B) en de krimpdop (C) niet worden verwijderd.

Datum van eerste verlening van de vergunning: 20/12/2023
Datum van laatste verlenging: