Waarschuwingen

Zoals met alle ₁-blokkers, kan orthostatische hypotensie zich voordoen de eerste uren na de inname van het middel, vooral in het begin van de behandeling, met name bij personen behandeld met anti-hypertensiva. Deze gaat al dan niet gepaard met symptomen (gewaarwording van vertigo, vermoeidheid, zweten).
In dit geval moet de patiënt in liggende houding worden gebracht tot het volledig verdwijnen van de symptomen.
Deze symptomen zijn tijdelijk en beletten doorgaans de verdere behandeling niet na aanpassing van de posologie.

Tijdens post-marketing bewaking werd een uitgesproken bloeddrukdaling gerapporteerd bij patiënten met vooraf bestaande risicofactoren (zoals onderliggende hartziekten en/of gelijktijdige behandeling met anti-hypertensieve middelen).
Gevorderde leeftijd is een bijdragende risicofactor voor de ontwikkeling van ernstige hypotensie.
De patiënt moet geïnformeerd worden over de mogelijkheid van het optreden van deze incidenten.
Alfuzosine moet met de nodige voorzichtigheid worden toegediend aan patiënten die lijden aan symptomatische orthostatische hypotensie of die behandeld worden met antihypertensieve middelen of nitraatderivaten (zie rubriek 4.5). De bloeddruk moet regelmatig worden opgevolgd, vooral in het begin van de behandeling.

Patiënten met congenitale QTc verlenging, met een bekende voorgeschiedenis van verworven QTc verlenging of die geneesmiddelen innemen waarvan bekend is dat ze het QTc interval verlengen, moeten geëvalueerd worden voor en tijdens de toediening van alfuzosine.

Gebruiksvoorzorgen

Personen met antecedenten van overgevoeligheid voor -1-blokkers.

Alfuzosine moet met de nodige voorzichtigheid worden toegediend aan patiënten die reeds eerder
een ernstige hypotensieve reactie hebben vertoond na de inname van een andere -blokker (zie
rubriek 4.5).

Bij coronaire patiënten zou de specifieke behandeling van coronaire insufficiëntie moeten
voortgezet worden. Als angina pectoris terug zou optreden of zou verergeren, zou alfuzosine
moeten stopgezet worden.

Het is onontbeerlijk om prostaatkanker uit te sluiten voor de behandeling aan te vatten, vooral
omdat de eerste symptomen ervan gelijken op deze van een goedaardige prostaathypertrofie.

Zoals met alle alfa1-receptor blokkers, moet alfuzosine met voorzichtigheid toegediend worden bij
patiënten met acute hartinsufficiëntie.

Zoals andere alfa-adrenerge antagonisten, is alfuzosine geassocieerd met priapisme
(aanhoudende pijnlijke erectie die niet gerelateerd is aan seksuele activiteit). Omdat deze
toestand kan leiden tot permanente impotentie als ze niet goed behandeld wordt, moeten
patiënten geïnformeerd worden over de ernst van de toestand (zie rubriek 4.8).

Het Intraoperative Floppy Iris Syndrome (IFIS, een variant van het kleine pupilsyndroom) werd
waargenomen tijdens cataractchirurgie bij sommige patiënten onder behandeling met sommige
alfa-1-blokkers of die vroeger hiermee werden behandeld.
Hoewel het risico op dit fenomeen zeer gering lijkt te zijn met Xatral, moeten de oftalmologische
chirurgen, voor de cataractoperatie, geïnformeerd worden over het huidige of vroegere gebruik van
alfa-1-blokkers, aangezien IFIS kan leiden tot een verhoogd risico op complicaties tijdens de
operatie. De oftalmologen moeten erop voorbereid zijn om hun chirurgische techniek eventueel
aan te passen.

Gelijktijdig gebruik van alfuzosine en krachtige CYP3A4 remmers (zoals itraconazol, ketoconazol,
protease inhibitoren, clarithromycine, telithromycine en nefazodon) moet worden vermeden (zie
rubriek 4.5). Alfuzosine zou niet gelijktijdig mogen gebruikt worden met CYP3A4 remmers
waarvan bekend is dat ze het QTc interval verlengen (bvb. Itraconazol en clarithromycine); een  
tijdelijke stopzettting van de alfuzosinebehandeling is aangeraden wanneer een behandeling met
dergelijke geneesmiddelen wordt opgestart.

Gelijktijdig gebruik van fosfodiësterase-5-remmers (bijv. sildenafil, tadalafil, vardenafil) en Xatral
kan bij sommige patiënten leiden tot symptomatische hypotensie. Om het risico op het ontwikkelen
van posturale hypotensie te minimaliseren dient de patiënt stabiel te zijn onder alfablokker
behandeling voordat begonnen wordt met fosfodiësterase-5-remmers.

Xatral Uno 10 mg tabletten met verlengde afgifte bevatten gehydrogeneerde ricinusolie die kan  
maagklachten en diarree veroorzaken.

De patiënten moeten geïnformeerd worden dat de tablet in zijn geheel moet ingenomen worden.
Elke andere manier van inname ( kauwen, pletten, bijten, verpulveren of vermalen) moet vermeden
worden want dit kan leiden tot een onaangepaste vrijgave en dus absorptie van het actief
bestanddeel. Dit kan vroegtijdige ongewenste effecten veroorzaken.

Ouderen
Xatral moet met voorzichtigheid worden voorgeschreven aan ouderen.

Tegenaangewezen combinaties:

• Andere ₁-blokkers (zie rubriek 4.3).
• Ritonavir alleen of in combinatie met ombitasvir/paritaprevir, lopinavir en nirmatrelvir (zie rubriek 4.3).

Niet aangeraden combinaties:
Krachtige CYP3A4 remmers zoals itraconazol, ketoconazol, protease inhibitoren, clarithromycine, telithromycine en nefazodon aangezien de alfuzosine bloedspiegels kunnen verhoogd zijn (zie rubriek 4.4).

In acht te nemen combinaties :
- Antihypertensiva (cfr. rubriek 4.4)
- Nitraatderivaten (cfr. rubriek 4.4)
- Algemene anesthetica: de toediening van een algemeen anestheticum aan een patiënt die behandeld wordt met alfuzosine, kan aanleiding geven tot een instabiele bloeddruk.
- Gelijktijdig gebruik van fosfodiesterase-5-remmers (bijv. sildenafil, tadalafil, vardenafil)  en Xatral     kan bij sommige patiënten leiden tot symptomatische hypotensie (zie rubriek 4.4).
- Geneesmiddelen die bekend staan om het QTc interval te verlengen (zie rubriek 4.4).

Niet van toepassing.

Er zijn geen gegevens bekend over een effect op de rijvaardigheid of het gebruik van machines.
Effecten zoals slaperigheid, hypotensie, vertigo, duizeligheid en asthenie kunnen optreden en vooral in het begin van de behandeling. Met deze effecten moet rekening gehouden worden voor het besturen van voertuigen en het gebruik van machines.

De belangrijkste tekenen van overdosering zijn hypotensie en zijn mogelijke complicaties.

In geval van overdosering moet de patiënt in het ziekenhuis opgenomen worden en moet een klassieke behandeling van hypotensie worden ingesteld (vasculaire vulling en vasopressoren).

In geval van significante hypotensie, mag de aangepaste corrigerende behandeling bestaan uit een vasoconstrictor die direct inwerkt op de vasculaire spiervezels.

Wegens de hoge binding aan eiwitten is alfuzosine moeilijk dialyseerbaar.

Farmacotherapeutische categorie: geneesmiddel gebruikt in geval van goedaardige prostaathypertrofie. ATC-code: G04C A 01

Alfuzosine is een derivaat van quinazoline, dat actief is langs orale weg.

Het is een selectieve antagonist van de postsynaptische alfa-1-adrenerge receptoren. In farmacologische studies uitgevoerd in vitro werd de selectiviteit van alfuzosine voor de alfa-1-receptoren ter hoogte van het trigonum van de blaas, de urethra en de prostaat bevestigd.

Studies in vivo bij dieren geven aan dat alfuzosine de uretrale druk en derhalve de resistentie tegen de mictie vermindert.

In geval van een goedaardige hypertrofie van de prostaat is het optreden en de intensiteit van functionele urinaire verschijnselen niet alleen gebonden aan het volume van de prostaat maar ook aan de sympathische (nerveuze) tonus.

Een alfa-adrenerge bezenuwing werd aangetoond ter hoogte van de gladde spieren van het stroma van de prostaat. Alfuzosine vertoont een weefseldistributie selectief voor de prostaat.
De hypertrofie van het stroma van de prostaat betreft het gladde spierweefsel.  Een stimulatie van postsynaptische alfa1-receptoren verhoogt de spiertonus van de urinewegen terwijl een blokkering van deze receptoren door alfuzosine tot een ontspanning van de gladde spiervezels leidt.

Alfuzosine vertoont een zekere mate van urologische selectiviteit: de inhibitie van de hypertonische respons van de urethra verschijnt vroegtijdiger dan het effect op de vaatwanden.

Bij de mens verbetert alfuzosine de evacuatieparameters doordat het de urethrale tonus en de weerstand ter hoogte van de blaashals vermindert; hierdoor bevordert het de blaaslediging.
Klinische placebogecontroleerde studies bij patiënten met benigne prostaathypertrofie toonden aan dat alfuzosin :

• het maximale debiet (Qmax) significant verhoogt bij patiënten waarbij de Q max  15 ml/s bedraagt, met gemiddeld 30 %. Deze verbetering wordt waargenomen vanaf de eerste dosis.
• de detrusordruk significant verlaagt en het volume verhoogt wat leidt tot een sterke mictiebehoefte.
• het residuele volume significant vermindert.

Deze positieve urodynamische effecten leiden tot een duidelijk aangetoonde verbetering van de symptomen van de lagere urinewegen, zowel op het vlak van de vulling (irritatieve klachten) als van de evacuatie (obstructieve klachten).

Bij behandelde patiënten is de frequentie van acute urineretentie verminderd in vergelijking met niet behandelde patiënten. Bovendien verhoogt alfuzosine significatief het aantal succesvolle gevallen van spontane mictie na het wegnemen van de catheter bij mannen die een acute urinaire retentie doormaken te wijten aan goedaardige prostaathypertrofie.

Pediatrische patiënten
Xatral is niet aangewezen voor gebruik bij pediatrische patiënten.(zie rubriek 4.2)
De werkzaamheid van alfuzosinehydrochloride werd niet aangetoond in de twee studies die uitgevoerd werden bij 197 patiënten van 2 tot 16 jaar met een gestegen detrusor leak point pressure (LPP≥40 cm H2O) van neurologische aard. De patiënten werden behandeld met alfuzosinehydrochloride 0,1 mg/kg/dag of 0,2 mg/kg/dag met aangepaste pediatrische formuleringen.

Absorptie
Gemiddeld bedraagt de relatieve biodisponibiliteit van Xatral Uno 10 mg tabletten met verlengde afgifte 104,4 % in vergelijking met de formulering met onmiddellijke vrijstelling (2,5 mg 3 maal per dag) bij gezonde vrijwilligers van middelbare leeftijd en de maximale plasmaspiegels worden bereikt 9 uur na toediening.
De studies toonden een logisch farmacokinetisch profiel indien het product werd toegediend na de maaltijd.

Distributie
De binding aan plasma-eiwitten bedraagt ongeveer 90 %, 68,2 % aan serumalbumine en 52,5 % aan α₁-glycoproteïnen in het serum.

Biotransformatie
Alfuzosine wordt in hoge mate gemetaboliseerd ter hoogte van de lever terwijl slechts 11 % van het product onveranderd via de urine wordt uitgescheiden.
CYP3A4 is het belangrijkste hepatische iso-enzym dat betrokken is bij het metabolisme van alfuzosine. Ketoconazol is een zeer krachtige CYP3A4 inhibitor. Herhaalde dagdosissen van 200mg ketoconazol gedurende 7 dagen leidden tot een stijging van de C_max met 2,11 maal en van de AUC_last met 2,46 maal na toediening van 10 mg alfuzosine na de maaltijd. De andere parameters, zoals de tmax en de t1/2Z, waren niet veranderd. Herhaalde dagdosissen van 400 mg ketoconazol gedurende 8 dagen verhoogden de C_max van alfuzosine met 2,3 maal, de AUC_last en de AUC met respectievelijk 3,2 en 3,0 maal (zie rubriek 4.5).

Eliminatie
De meeste metabolieten (zonder farmacodynamische activiteit) worden met de faeces geëlimineerd (75 tot 91 %).
Het ogenschijnlijke eliminatiehalfleven bedraagt 9,1 uur.

Nierinsufficiëntie
De gemiddelde waarden van de C_max en de AUC zijn licht verhoogd bij patiënten met nierinsufficiëntie zonder wijziging van het ogenschijnlijke eliminatiehalfleven, in vergelijking met personen waarvan de nierfunctie normaal is.
Deze wijziging wordt niet als klinisch significant beschouwd en vereist geen dosisaanpassing.
Bij patiënten met nierinsufficiëntie, al dan niet met de noodzaak van een dialyse, zijn het distributievolume en de klaring van alfuzosine verhoogd wegens de verhoogde vrije fractie.

Leverinsufficiëntie
Bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie is de eliminatiehalveringstijd verlengd, de waarden van C_max zijn verdubbeld en die van AUC is verdrievoudigd. De biologische beschikbaarheid is verhoogd in vergelijking met gezonde vrijwilligers.
 
Ouderen
De farmacokinetische parameters (C_max, AUC) van Xatral Uno 10 mg tabletten met verlengde afgifte zijn niet gestegen bij bejaarden in vergelijking met gezonde vrijwilligers van middelbare leeftijd.
Bij patiënten ouder dan 75 jaar verloopt de resorptie van alfuzosine sneller en zijn de maximale concentraties hoger. De biologische beschikbaarheid kan verhoogd worden en bij bepaalde patiënten wordt een vermindering van het distributievolume gezien. De eliminatiehalveringstijd blijft onveranderd.

Chronische hartinsufficiëntie
In geval van chronische hartinsufficiëntie wordt het farmacokinetische profiel van alfuzosine niet beïnvloed.

Geen gegevens beschikbaar

Hypromellose – Gehydrogeneerde ricinusolie – Ethylcellulose 20 – Ijzeroxide (E 172) –Gehydrateerd colloïdaal siliciumdioxide – Magnesiumstearaat – Mannitol – Povidon – Microkristallijne cellulose.

Er zijn geen gekende belangrijke onverenigbaarheden.

3 jaar.

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking. Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.

Dozen met 30 tabletten met verlengde afgifte in blisterverpakking van aluminium en PVC.
Dozen met 30 X 1 tabletten met verlengde afgifte in blisterverpakking van aluminium en PVC (hospitaalverpakking).

Geen bijzondere vereisten.

Datum van eerste verlening van de vergunning: 22 januari 2001
Datum van laatste verlenging: 27 maart 2015