Qvar is niet aangewezen voor de onmiddellijke verlichting van astma-aanvallen noch bij status asthmaticus.
Indien de voorgeschreven dosis Qvar niet meer doeltreffend is of indien de symptomen verergeren, moet de patiënt zijn arts raadplegen om de onderhoudsbehandeling aan te passen.

Personen die behandeld worden met geneesmiddelen die het immuunstelsel remmen, zijn gevoeliger voor infecties dan gezonde personen. Varicella en mazelen kunnen bijvoorbeeld een ernstiger en zelfs fataal verloop kennen bij niet-geïmmuniseerde kinderen of volwassenen onder corticosteroïden. Bijzondere aandacht is vereist om bij patiënten die deze ziekten nooit hebben doorgemaakt en die niet correct gevaccineerd werden contact met dergelijke zieken te voorkomen.
Zoals met de andere corticosteroïden is voorzichtigheid geboden bij patiënten met actieve of latente longtuberculose.

Bijzondere aandacht is vereist voor patiënten die overschakelen van een behandeling met systemische corticosteroïden op Qvar. Er werden namelijk overlijdens gemeld bij astmapatiënten ten gevolge van bijnierschorsinsufficiëntie gedurende en na de overschakeling van systemische corticosteroïden op een behandeling met minder systemische invloed, zoals inhalatiecorticosteroïden. Na het stoppen van de systemische corticosteroïden zijn een aantal maanden vereist voor het herstel van de hypothalamus-hypofyse-bijnierfunctie.

De meeste patiënten kunnen met succes overschakelen op inhalatiecorticosteroïden, met het behoud van een goede ademhalingsfunctie. Er is echter bijzondere aandacht vereist tijdens de eerste maanden na de medicatiewijziging: de hypothalamus-hypofyse-bijnieras moet voldoende hersteld zijn en de patiënt moet in staat zijn om het hoofd te bieden aan spoedomstandigheden, zoals trauma, heelkundige ingreep of ernstige infectie.
Patiënten moeten aanbevolen worden een kaartje bij zich te dragen dat aangeeft dat ze misschien extra systemische corticosteroïden nodig hebben tijdens perioden van stress of een ernstige astma-aanval.

In deze omstandigheden is het aanbevolen de patiënten een voorschrift voor orale corticosteroïden te geven zodat dit in geval van nood gebruikt kan worden. Op dat ogenblik moet de dosis inhalatiecorticosteroïden verhoogd worden en vervolgens opnieuw en geleidelijk teruggebracht worden tot de onderhoudsdosis na stopzetting van de systemische corticosteroïden. De stopzetting van de systemische corticosteroïden kan een exacerbatie van allergische ziekten veroorzaken, zoals atopisch eczeem en rhinitis. Deze exacerbaties moeten naar behoren behandeld worden met antihistaminica en een lokale behandeling.

Zoals voor alle astmabehandelingen via inhalatie, kan onmiddellijk na toediening bronchospasme met wheezing (piepen) optreden. Indien dergelijke bronchospasme optreedt na toediening van Qvar, moet de patiënt onmiddellijk behandeld worden met een kortwerkende inhalatiebronchodilatator. De behandeling met Qvar moet gestopt worden en een ander geneesmiddel moet ingesteld worden. De patiënten moeten ingelicht worden over de noodzaak om onmiddellijk hun arts te contacteren indien astma-episoden optreden tijdens een behandeling met Qvar en als ze niet reageren op behandeling met bronchodilatatoren. Het is mogelijk dat de patiënten tijdens deze episoden nood hebben aan een behandeling met orale corticosteroïden.

Gedurende de periode van stopzetting van de orale corticosteroïden kan de patiënt lijden aan symptomen in verband met de stopzetting van systemische corticosteroïden, zoals bijv. spierpijn in de gewrichten, vermoeidheid en depressie ondanks een behouden of zelfs betere ademhalingsfunctie. Ofschoon een afname van de hypothalamus-hypofyse-bijnierfunctie tot onder de klinische normwaarden niet voorkomt voor dosissen tot 640 µg/dag, wordt een dosisafhankelijke afname van de cortisolproductie in de bijnier waargenomen.

Omdat geïnhaleerd beclometasondipropionaat een systemische werking uitoefent, kan de hypothalamus-hypofyse-bijnierfunctie verminderen tijdens toediening van Qvar aan hogere dan de aanbevolen dosissen of bij bijzonder gevoelige personen.
Omdat de cortisolproductie door de individuele gevoeligheid beïnvloed wordt, moet de arts daarmee rekening houden bij het voorschrijven van Qvar.
Bij kinderen kan een verminderde groeisnelheid optreden ten gevolge van een onvoldoende controle van chronische aandoeningen zoals astma of ten gevolge van het gebruik van corticosteroïden. De arts moet nauwkeurig de groei opvolgen van kinderen die corticosteroïden krijgen, ongeacht de toedieningsweg, en moet het voordeel van een behandeling met corticosteroïden, de astmacontrole en de mogelijkheid van verminderde groeisnelheid evalueren.

Gegevens over de bijniertoxiciteit bij de foetus, na toediening van beclometasondipropionaat aan ratten, geven aan dat kinderen die geboren worden uit moeders die gedurende de zwangerschap aanzienlijke dosissen Qvar gekregen hebben, moeten onderzocht worden om een mogelijke bijnieronderdrukking op te sporen.

In sommige gevallen kan zich een reeks psychische klachten en gedragswijzigingen voordoen, inclusief psychomotorische hyperactiviteit, slaapstoornis, angst, depressie of agressiviteit (in het bijzonder bij kinderen) .

Visusstoornis
Visusstoornis kan worden gemeld bij systemisch en topisch gebruik van corticosteroïden. Indien een patiënt symptomen ontwikkelt zoals wazig zien of andere visusstoornissen, dient te worden overwogen de patiënt door te verwijzen naar een oogarts ter beoordeling van mogelijke aandoeningen waaronder cataract, glaucoom of zeldzame ziekten zoals centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR) die zijn gemeld na gebruik van systemische en topische corticosteroïden.

Qvar bevat ethanol
Dit middel bevat 4,74 mg alcohol (ethanol) per puf. De hoeveelheid per puf in dit middel komt overeen met minder dan 0,12 ml bier of 0,05 ml wijn.
Er zit een kleine hoeveelheid alcohol in dit middel. Dit is zo weinig dat u hier niets van merkt.

Omwille van zijn metabolisatie door CYP3A4 zouden krachtige remmers van CYP3A4 (bijv. itraconazol, ritonavir, nelfinavir, ciclosporine, ethinylestradiol en troleandromycine) de plasmaspiegels van beclometasondipropionaat kunnen verhogen.

Beclometason is minder afhankelijk van het CYP3A-metabolisme dan sommige andere corticosteroïden, en in het algemeen zijn interacties onwaarschijnlijk; de mogelijkheid van systemische effecten bij gelijktijdig gebruik van krachtige CYP3A-remmers (bijv. ritonavir, cobicistat) kan echter niet worden uitgesloten, en derhalve worden voorzichtigheid en passende controle geadviseerd bij het gebruik van dergelijke middelen.

Er zijn geen relevante klinische gegevens beschikbaar over het gebruik van Qvar bij zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven. Daarom mag dit geneesmiddel uitsluitend worden gebruikt tijdens de zwangerschap en de borstvoeding indien het verwachte voordeel van de behandeling opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus en de pasgeborene.

Zuigelingen en pasgeborenen van moeders die aanzienlijke doses beclometasondipropionaat kregen tijdens de zwangerschap, moeten opgevolgd worden voor bijniersuppressie.

Zwangerschap
Er bestaat geen adequaat bewijs van de veiligheid bij zwangere vrouwen.
Dierstudies hebben reproductie toxiciteit aangetoond (zie rubriek 5.3).

Indien noodzakelijk, kan het gebruik van beclometasondipropionaat met de laagst mogelijke effectieve dosis tijdens de zwangerschap worden overwogen.

Borstvoeding
Beclometasondipropionaat wordt vermoedelijk uitgescheiden in de moedermelk. Omwille van de redelijk lage dosissen die bij inhalatie gebruikt worden, zullen de gehaltes beclometasondipropionaat in de moedermelk vermoedelijk laag zijn.

Beclometasondipropionaat kan gebruikt worden tijdens het geven van borstvoeding. Echter, indien een hoge dosis beclometasondipropionaat is gebruikt, wordt aangeraden gedurende 4 uur na toediening geen borstvoeding te geven.

Vruchtbaarheid
Er zijn geen specifieke gegevens met betrekking op de menselijke vruchtbaarheid.

In dierstudies zijn effecten op de vruchtbaarheid gevonden bij heel hoge doses beclometason (zie rubriek 5.3).

Bij dieren werden embryoletaliteit en een teratogeen effect waargenomen na subcutane of orale toediening van beclometason.

Niet van toepassing.

Acute overdosering veroorzaakt normaal geen problemen. Het enige schadelijke effect van inhalatie van grote hoeveelheden Qvar binnen een korte tijd is de remming van de hypothalamus-hypofyse-bijnieras. Er moet geen specifieke, acute behandeling toegediend worden. De behandeling met Qvar moet voortgezet worden aan de dosis die aanbevolen is voor de astmacontrole. De hypothalamus-hypofyse-bijnieras herstelt in één à twee dagen.
In geval van gebruik van veel te grote hoeveelheden beclometasondipropionaat gedurende een lange periode, kan een gedeeltelijke bijnierschorsatrofie optreden, naast een remming van de hypothalamus-hypofyse-bijnieras. In dat geval moet de patiënt behandeld worden zoals een corticodependente patiënt, met een gepaste onderhoudsdosis systemische corticosteroïden, zoals prednisolon. Van zodra de toestand van de patiënt gestabiliseerd is, moet de behandeling met Qvar opnieuw ingesteld worden aan de hierboven aanbevolen dosis.

Farmacotherapeutische categorie: inhalatiecorticosteroïde, ATC-code: R03BA01

De plaats van beclometasondipropionaatinhalatie bij de behandeling van astma is goed gekend. Het is een synthetisch glucocorticoïde dat een topisch anti-inflammatoir effect uitoefent in de longen. Een systemisch effect kan enkel waargenomen worden in geval van gebruik van hoge dosissen.

Na eenmalige of meervoudige inname zorgt het farmacokinetisch profiel van Qvar voor zowel beclometasondipropionaat als beclometasonmonopropionaat na 30 minuten voor een maximale serumconcentratie. De piek bedraagt ongeveer 2 ng/ml na toediening van de hoogste aanbevolen dosis van 800 µg; de serumspiegels na toediening van 100, 200 en 400 µg zijn lineair.

De farmacodynamische studies bij patiënten met matig astma, die gedurende 14 dagen behandeld werden met Qvar, tonen een lineaire correlatie tussen de remming van vrij cortisol in de urine, de toegediende dosis en de serumspiegels van zowel beclometasondipropionaat als beclometasonmonopropionaat.

De farmacokinetische studies met Qvar werden niet uitgevoerd bij bijzondere populaties.

Beclometasondipropionaat en zijn metabolieten worden hoofdzakelijk via de feces geëlimineerd. Tussen 10 % en 15 % van een langs orale weg toegediende dosis wordt met de urine uitgescheiden, zowel als conjugaat als onder vorm van vrije metabolieten.

Drijfgas: HFA-134a

Besluit van het CHMP:

1. Volgens de resultaten van dierenstudies heeft HFA-134a geen relevante farmacologische effecten, tenzij aan hoge concentraties. In dat geval kunnen narcose en relatief zwakke cardiale overgevoeligheid voor adrenaline optreden. Dit laatste uit zich hoofdzakelijk door het ontstaan van hartritmestoornissen. De intensiteit van deze cardiale overgevoeligheid was minder dan deze die werd waargenomen met CFK-11 (trichloorfluormethaan).
2. Toxiciteitstudies met herhaalde toedieningen van hoge dosissen HFA-134a tonen dat de veiligheidsmarges, gebaseerd op systemische blootstelling, in de grootteorde van 2200, 1314 en 381 liggen voor respectievelijk muizen, ratten en honden, ten opzichte van de mens.
3. Op basis van de resultaten van in vitro en in vivo studies en van inhalatiestudies op lange termijn bij knaagdieren, is er geen enkele reden om HFA-134a te beschouwen als een mogelijke mutageen, clastogeen of cancerogeen.

Qvar

Er werd geen genotoxisch effect van beclometasondipropionaat aangetoond.

In een 95 weken durend onderzoek bij ratten die door inhalatie werden behandeld, werd geen bewijs van carcinogeniteit waargenomen.

Bij dieren was beclometason na subcutane en orale toediening teratogeen en embryoletaal. Deze veranderingen werden waargenomen in hogere systemische dosissen dan de maximale dagelijkse dosis die aanbevolen wordt via inhalatie.

Dieronderzoek duidt erop dat toediening van glucocorticoïden tijdens de zwangerschap een groter risico kan inhouden op intra-uteriene groeivertraging, cardiovasculaire en/of metabole aandoening en/of neurologische gedragsstoornis bij volwassenen.

• Ethanol
• Norfluraan (HFA-134a)

Niet van toepassing.

3 jaar

Bewaren beneden 30°C, beschermd tegen direct zonlicht en warmte.
Niet in de vriezer bewaren. De aerosol staat onder druk. Niet doorboren, noch verbranden.

Qvar:
Spuitbus in aluminium met 200 dosissen, afgesloten met een doseerventiel.
Plastiek mondstuk.

Qvar Autohaler:
Spuitbus in aluminium met 200 dosissen, afgesloten met een doseerventiel en geplaatst in de Autohaler.

Het is mogelijk dat niet alle genoemde verpakkingsgrootten in de handel worden gebracht.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient in overeenstemming met lokale voorschriften te worden vernietigd .

1. Datum van eerste verlening van de vergunning: 10 juli 2000
2. Datum van laatste verlenging: 18 juli 2008