Allergie
Een allergie voor bètalactam-antibiotica moet systematisch door een zorgvuldige anamnese voorafgaandelijk opgespoord worden. Bijzondere voorzichtigheid is geboden bij patiënten met astma- of atopie-antecedenten.
Een kruisallergie met de cefalosporines komt vaak voor (10 tot 15 %).
Bij acute allergische reacties van het type "anafylactische shock" is epinefrine (adrenaline) aan 1 pro 1000 - 0,5 ml I.M. bij volwassenen en 0,01 ml/kg bij kinderen - in associatie met een I.V. glucocorticoïd de meeste aangewezen behandeling.

Bij langdurige toedieningen van hoge doses (osteomyelitis, endocarditis) wordt een controle van de lever- en nierfuncties aanbevolen.

Het voorkomen van pseudo-membraneuze colitis is mogelijk.

Het optreden van een gegeneraliseerd erytheem met pustulae en koorts bij het starten van de
behandeling kan een symptoom zijn van een acute, gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose
(AGEP, zie rubriek 4.8). In geval van een AGEP diagnose moet flucloxacilline worden stopgezet en is latere toediening gecontra-indiceerd.

Zorgvuldigheid is geboden wanneer flucloxacilline gelijktijdig met paracetamol wordt toegediend vanwege het verhoogde risico op hoge anion gap metabole acidose (HAGMA). Met name patiënten met ernstige nierinsufficiëntie, sepsis of ondervoeding lopen een hoog risico op HAGMA, vooral als de maximale dagelijkse doses paracetamol worden gebruikt.
Na gelijktijdige toediening van flucloxacilline en paracetamol wordt nauwlettende controle aanbevolen, waaronder de concentratie 5-oxoproline in de urine, om het optreden van zuur–base-aandoeningen, met name HAGMA, op te sporen.
Als de behandeling met flucloxacilline wordt voortgezet na het stopzetten van de toediening van paracetamol, wordt aanbevolen om vast te stellen dat er geen tekenen van HAGMA aanwezig zijn, aangezien de mogelijkheid bestaat dat het klinische beeld van HAGMA aanhoudt door het gebruik van flucloxacilline (zie rubriek 4.5).

Patiënten met nierinsufficiëntie.
Bij patiënten met nierinsufficiëntie moet de posologie aangepast worden (zie rubriek 4.2 Posologie).

Hypokaliëmie

Hypokaliëmie (mogelijk levensbedreigend) kan optreden door het gebruik van flucloxacilline, in het bijzonder in hoge doses. Door flucloxacilline veroorzaakte hypokaliëmie kan resistent zijn voor kaliumsuppletie. Het is aanbevolen om het kaliumgehalte regelmatig te controleren tijdens de behandeling met hogere doses flucloxacilline. Aandacht voor dit risico is ook geboden als flucloxacilline wordt toegediend in combinatie met hypokaliëmie-inducerende diuretica of als er andere risicofactoren voor hypokaliëmie bestaan (bv. ondervoeding, niertubulusstoornissen).

Pediatrische patiënten
Bij pasgeboren kinderen is bijzondere voorzichtigheid geboden omwille van een hyperbilirubinemiegevaar door competitie bij fixatie op serumproteïnen en omwille van de kans op sterk verhoogde serumconcentraties door nierinsufficiëntie.

Bejaarden
Bij bejaarden, wegens het risico van geelzucht, is het aangeraden van één 14 dagen behandeling niet te overschrijden.

De capsules, hard bevatten 2,2 mEq natrium per gram. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een gecontroleerd natriumdieet.
Het poeder stroop bevat saccharose: patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactose malabsorptie of sucrase-isomaltase insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Zoals bij alle andere penicillines het geval is, is het aangeraden om ook STAPHYCID niet samen met bacteriostatische geneesmiddelen te gebruiken.
Een laag risico tot het versterken van het anticoagulerend effect van het type anti-vitamine K anticoagulantia (zoals warfarine, coumarine, ...) werd reeds gemeld.

Zoals andere antibiotica, kan ook flucloxacilline de intestinale flora beïnvloeden, hetgeen kan leiden tot een vermindering van de resorptie van de oestrogenen met als gevolg een daling van de doeltreffendheid van de gecombineerde orale contraceptiva. Sommige gevallen van zwangerschap, niet bevestigd door gecontroleerde studies, werden toegeschreven aan de gelijktijdige inname van hormonale contraceptiva en flucloxacilline.

Voorzichtigheid is geboden wanneer flucloxacilline gelijktijdig met paracetamol wordt gebruikt aangezien gelijktijdige inname in verband wordt gebracht met hoge anion gap metabole acidose, vooral bij patiënten met risicofactoren (zie rubriek 4.4).

Er zijn gevallen gemeld van significante dalingen in de plasmaconcentraties van voriconazol bij gebruik van flucloxacilline (een CYP450-inductor). Als de gelijktijdige toediening van flucloxacilline en voriconazol niet kan worden vermeden, moet de patiënt worden gecontroleerd op eventueel verlies van de werkzaamheid van voriconazol (bijv. middels therapeutic drug monitoring, TDM). De dosis voriconazol moet mogelijk worden verhoogd.

Contraceptie
De inname van flucloxacilline kan invloed hebben op de werking van orale contraceptiva (cf. rubriek 4.5).

Zwangerschap
De beschikbare resultaten omtrent het gebruik van flucloxacilline tijdens de zwangerschap zijn beperkt. Studies op dieren toonden geen teratogeen effect aan. Flucloxacilline zou enkel mogen toegediend worden tijdens de zwangerschap na een grondige evaluatie van de voordelen en de potentiële risico's verbonden aan de behandeling.

Borstvoeding
Sporenhoeveelheden van flucloxacilline worden uitgescheiden in de moedermelk. Met uitzondering tot een risico van sensibilisatie, zijn er geen nadelige effecten op de zuigeling. Flucloxacilline kan toegediend worden tijdens de borstvoedingsperiode.

Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de invloed van het gebruik van flucloxacilline op de vruchtbaarheid.

STAPHYCID heeft geen invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

Bij neurologische problemen die met convulsies gepaard gaan, is een symptomatische behandeling nodig (hydratatie en diazepam).

Farmacotherapeutische categorie: antibiotica
ATC-code: J01CF05
STAPHYCID is een smalspectrumantibioticum dat tot de groep van de isoxazolylpenicillines behoort en niet door stafylokokken-bètalactamase aangetast wordt.

Microbiologie.
STAPHYCID werkt op de synthese van de bacteriewand in en heeft daardoor een bactericide werking op de streptokokken, met uitzondering van die streptokokken die tot groep D behoren (Ent. faecalis), op de stafylokokken, met inbegrip van de bètalactamase producerende stammen. Staphycid is niet actief tegen meticilline-resistente stafylokokken.
De minimale inhibitorische concentraties (M.I.C.) van STAPHYCID ten opzichte van de micro-organismen die gewoonlijk gevoelig zijn, worden in onderstaande tabel hernomen:

Klinische werkzaamheid en veiligheid
Er zijn aanwijzingen dat het risico van flucloxacilline geïnduceerde leverschade is verhoogd bij personen die het HLA-B * 5701-allel dragen. Ondanks dit sterke verband, zal slechts 1 op de 500-1000 dragers leverschade ontwikkelen. Bijgevolg is de positieve voorspellende waarde van het testen van het HLA-B * 5701 allel voor leverschade dan ook zeer laag (0,12%) en routineonderzoek van dit allel wordt niet aanbevolen.

Absorptie
STAPHYCID is stabiel in zuur milieu en kan dus oraal toegediend worden.
De piekserumconcentraties van flucloxacilline die worden bereikt na 1 uur bij een orale toediening op een nuchtere maag bedragen

• Poeder voor Stroop 250 mg/5ml: 8,8 mg/l
• Capsules, hard 500 mg: 14,5 mg/l

De totale geabsorbeerde hoeveelheid via orale weg bedraagt 50 tot 55% van de toegediende hoeveelheid.
Bij personen ouder dan 50 jaar blijft de absorptie constant, maar vermindert de eliminatie, terwijl de absolute beschikbaarheid niet verandert.

Distributie.
De proteïnebinding bedraagt 95 %. STAPHYCID dringt in het merendeel van de weefsels goed door.
Vooral in de beenderen worden actieve flucloxacillineconcentraties teruggevonden: 11,6 mg/l (substantia ossis compacta) en 15,6 mg/l (substantia ossis spongiosa) bij een gemiddelde serumwaarde van 8,9 mg/l.

Passage door de hersenbarrière
Bij patiënten van wie de meninges niet ontstoken zijn, dringt slechts een kleine hoeveelheid flucloxacilline in de liquor cerebrospinalis door.

Overdracht in de moedermelk
Flucloxacilline wordt in kleine hoeveelheden in de moedermelk uitgescheiden.

Biotransformatie
Bij normale patiënten wordt ongeveer 10 % van de toegediende flucloxacilline in penicilloïnezuur omgezet.
De eliminatiehalfwaardetijd van STAPHYCID bedraagt 53 minuten.

Eliminatie
De eliminatie geschiedt hoofdzakelijk via de nieren. Binnen 8 uur wordt 65,5 % van de toegediende dosis actief en onveranderd in de urine teruggevonden.
Een klein gedeelte van de toegediende dosis wordt via de gal uitgescheiden.
Bij nierinsufficiëntie wordt de uitscheiding van STAPHYCID vertraagd.

Geen aanvullende informatie.

STAPHYCID 500 mg, capsules, hard
Magnesiumstearaat, gelatine, titaniumdioxide (E171), zwart ijzerdioxide (E172), rood ijzerdioxide (E172), geel ijzerdioxide (E172)

STAPHYCID 250 mg/5 ml, poeder voor stroop.
Natriumbenzoaat, watervrij natriumsaccharine, watervrij natriumcitraat, watervrij citroenzuur, xanthaangom (derogatie 41/385), sacharose en droge aroma’s: synthetisch bloedsinaasappel (derogatie 42/990), synthetisch tutti frutti (derogatie 42/991), synthetisch menthol (derogatie 42/992)

Niet van toepassing.

STAPHYCID 500 mg, capsules, hard:
2 jaar

STAPHYCID 250 mg/5 ml, poeder voor stroop:
Vóór reconstitutie (droog poeder): 2 jaar.
De bereide stroop is in de koelkast (2°C – 8°C ) te bewaren en dient binnen de 14 dagen na bereiding gebruikt te worden.

Alle STAPHYCID specialiteiten moeten beneden 25°C worden bewaard.
STAPHYCID capsules, hard dienen bewaard te worden ter bescherming tegen vocht.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.

STAPHYCID 500 mg, capsules, hard
STAPHYCID bestaat uit capsules die verpakt zijn per blisterverpakking van 8 eenheden. Het is verkrijgbaar in dozen van 8, 16 of 32 capsules. Mogelijk worden niet alle voorstellingen op de markt gebracht.

STAPHYCID 250 mg/5 ml, poeder voor stroop is verkrijgbaar in amberflessen (type III) van 125 ml, afgesloten met een schroefdop (polypropyleen), voorzien van een kindveilige sluiting, bevattende een poeder voor de bereiding van 80 ml stroop. Elke verpakking bevat een doseerlepel van 5 ml (met CE-markering), voorzien met graduaties van 1.25 ml en 2.5 ml.

Voor de bereiding van de stroop voegt de apotheker 49 ml gezuiverd water toe.
Na goed schudden, bekomt men 80 ml stroop.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

Datum van eerste verlening van de vergunning:
STAPHYCID 500 mg, capsules, hard: 01/08/1973
STAPHYCID 250 mg/5 ml, poeder voor stroop: 01/07/1991

Datum van laatste verlenging:
STAPHYCID 500 mg, capsules, hard: 08/12/2009
STAPHYCID 250 mg/5 ml, poeder voor stroop: 08/12/2009