•      PULMICORT is niet bestemd voor een snelle verlichting van acute astmacrisissen, waarvoor een inhalatie van bronchodilatatoren met korte werkingsduur moet gebruikt worden.
•      Indien de bronchodilatatoren met korte werkingsduur inefficiënt lijken of indien de inhalatiedosissen verhoogd moeten worden, moet de arts geraadpleegd worden die zal overwegen, de anti-inflammatoire behandeling al dan niet te verhogen; bijvoorbeeld: de dosissen geïnhaleerde corticosteroïden verhogen of orale corticosteroïden voorschrijven.
•      Exacerbatie bij COPD moet met een aanvullende therapie behandeld worden zoals beoordeeld door de verantwoordelijke arts.
•      Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die overschakelen van orale steroïden, omdat deze patiënten gedurende lange tijd het risico kunnen lopen op verminderde werking van de bijnieren. Ook patiënten die in acute gevallen een hoge dosis corticosteroïden of langdurige behandeling met de hoogste aanbevolen dosis geïnhaleerde corticosteroïden nodig hebben, lopen dit risico. Deze patiënten kunnen bij blootstelling aan ernstige stress tekenen en symptomen vertonen van bijnierinsufficiëntie. Gedurende periodes van stress of een eventuele operatie dient extra systemische corticosteroïden te worden overwogen.
•      Met geïnhaleerde corticosteroïden kunnen systemische effecten optreden, voornamelijk bij hoge doses voorgeschreven gedurende lange periodes. De kans dat deze effecten optreden is veel geringer met inhalatiebehandeling dan met orale corticosteroïden. Mogelijke systemische effecten kunnen het syndroom van Cushing, Cushingoïde kenmerken, onderdrukking van de bijnierfunctie, groeivertraging bij kinderen en adolescenten, afname van de minerale botdensiteit, cataract en glaucoom omvatten. Er kunnen allerlei psychologische of gedragseffecten optreden (vooral bij kinderen) zoals rusteloosheid, slaapstoornissen, zenuwachtigheid, depressie en agitatie (zie rubriek 4.8).
•      Het is dus belangrijk dat de dosis van geïnhaleerde corticosteroïden getitreerd wordt tot de laagste dosis bij dewelke een doeltreffende controle van de symptomen behouden blijft.
•      Tijdens de ontwenningsperiode ervaren sommige patiënten atypische malaises zoals spier- en/of gewrichtspijnen. Men zal een tekort aan corticosteroïden vermoeden wanneer symptomen optreden zoals vermoeidheid, hoofdpijn, misselijkheid en braakneigingen: dit komt zelden voor. De dosis orale corticosteroïden kan dan tijdelijk verhoogd worden.
•      Het overstappen van een orale corticotherapie op een toediening via inhalatie kan leiden tot het optreden van allergieën zoals rhinitis of eczema – die voordien door de systemische behandeling onder controle waren. De allergieën zullen symptomatisch behandeld worden met antihistaminica en/of topische bereidingen.
•      Na iedere toediening van PULMICORT moet de patiënt de mond met water reinigen, om orofaryngeale aften te voorkomen. Ook het aangezicht moet gereinigd worden om bij het gebruik van een faciaal masker irritaties te voorkomen.
•      Een leverinsufficiëntie kan de eliminatie van de corticosteroïden beïnvloeden, waardoor de eliminatiesnelheid lager wordt en de systemische blootstelling hoger. Men moet bedacht zijn op mogelijke systemische bijwerkingen.
•      Zoals bij iedere corticotherapie zal de arts het therapeutisch effect van PULMICORT regelmatig en liefst op een zo objectief mogelijke wijze evalueren, bijvoorbeeld door het onderzoeken van de longfunctie. Deze evaluatie zal hem toelaten te oordelen of de behandeling aan de gebruikte dosis moet verdergezet worden.
•      Bij zuigelingen en jonge kinderen die aan episodische crisissen met asymptomatische tijdsintervallen lijden, is de astma moeilijk diagnosticeerbaar en zal een behandeling slechts ingesteld worden wanneer dit duidelijk aangewezen is.
•      Gelijktijdig gebruik van ketoconazol, HIV-proteaseremmers of andere krachtige CYP3A4 remmers moet vermeden worden. Als dit niet mogelijk is, dient de tijd tussen de behandelingen zo lang mogelijk te zijn (zie ook rubriek 4.5).
•      De lokale en systemische gevolgen op de lange termijn van PULMICORT bij mensen zijn niet volledig bekend. De dosis moet worden getitreerd tot de laagste effectieve onderhoudsdosis zodra de astma onder controle is. Artsen dienen goed te letten op de groei van kinderen die corticosteroïden krijgen (op wat voor manier dan ook). Indien de groei vertraagt, dient de therapie opnieuw te worden geëvalueerd met als doel de dosis geïnhaleerde corticosteroïden te verlagen. De voordelen van de corticosteroïdbehandeling en de mogelijke risico’s op de onderdrukking van de groei, moeten zorgvuldig tegen elkaar worden afgewogen. Bovendien moet worden overwogen om de patiënt naar een pediatrische longspecialist door te verwijzen.
•      Er moet vooral worden opgelet bij patiënten met actieve of latente longtuberculose en bij patiënten met schimmel- of virusinfecties in de luchtwegen.
•      Orale candidiasis kan optreden tijdens de behandeling met inhalatiecorticosteroïden. Deze infectie kan een behandeling met geschikte antifungale therapie nodig hebben en bij sommige patiënten kan staken van de behandeling noodzakelijk zijn (zie ook rubriek 4.2).
•      Evenals bij andere inhalatietherapieën kan paradoxaal bronchospasme optreden, met een onmiddellijke toename van “piepen” na inhalatie. Als dit gebeurt, dient de behandeling met geïnhaleerd budesonide direct te worden gestaakt, de patiënt te worden geëvalueerd en, indien noodzakelijk, een alternatieve therapie te worden gestart.
•      Pneumonie bij patiënten met COPD

Een toename van de incidentie van pneumonie, waaronder pneumonie waarvoor een ziekenhuisopname nodig was, is waargenomen bij patiënten met COPD die geïnhaleerde corticosteroïden kregen. Er zijn enkele aanwijzingen voor een toegenomen risico op pneumonie met een toenemende steroïddosis, maar dit is niet overtuigend aangetoond in alle onderzoeken.
Er is geen overtuigend klinisch bewijs voor intra-klasseverschillen tussen geïnhaleerde corticosteroïdproducten wat betreft de omvang van het risico op pneumonie.
Artsen moeten alert blijven op de mogelijke ontwikkeling van pneumonie bij patiënten met COPD, omdat de klinische kenmerken van dergelijke infecties een overlap vertonen met de symptomen van COPD-exacerbaties.
Risicofactoren voor pneumonie bij patiënten met COPD zijn onder andere huidig rookgedrag, hogere leeftijd, lage body mass index (BMI) en ernstig COPD.

• Visusstoornis

Visusstoornis kan worden gemeld bij systemisch en topisch gebruik van corticosteroïden. Indien de patiënt symptomen ontwikkelt zoals wazig zien of andere visusstoornissen, dient te worden overwogen de patiënt door te verwijzen naar een oogarts ter beoordeling van mogelijke oorzaken waaronder cataract, glaucoom of zeldzame ziekten zoals centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR) die zijn gemeld na gebruik van systemische en topische corticosteroïden.

PULMICORT vertoont geen wisselwerkingen met andere producten die bij astma of bij COPD gebruikt worden.

Het metabolisme van budesonide wordt hoofdzakelijk gemedieerd door CYP3A4. Remmers van dit enzym, bv. ketoconazol en itraconazol, kunnen daarom de systemische blootstelling aan budesonide meerdere malen verhogen (zie rubriek 4.4). Aangezien er geen gegevens beschikbaar zijn ter ondersteuning van een aanbevolen dosering, moet de combinatie van deze middelen worden vermeden. Indien dit niet mogelijk is, dient de periode tussen de behandelingen zo lang mogelijk te zijn en er dient ook te worden overwogen om de dosis budesonide te verlagen.
De beperkte gegevens over deze interactie voor een hoge dosis geïnhaleerd budesonide geven aan dat een aanzienlijke toename in plasmaconcentraties (gemiddeld viervoudig) kan voorkomen als itraconazol, 200 mg eenmaal daags, gelijktijdig wordt toegediend met geïnhaleerd budesonide (een enkele dosis van 1.000 microgram).
Verhoogde plasmaspiegels en een verbeterde werking van corticosteroïden zijn waargenomen bij vrouwen die ook behandeld werden met oestrogenen en contraceptieve steroïden, maar bij gelijktijdig gebruik van budesonide en orale combinatie-anticonceptiemiddelen met een lage dosis werd dit effect niet waargenomen.

Omdat de bijnierschorsfunctie onderdrukt kan worden, zou een ACTH-stimulatietest voor de diagnostisering van hypofyseinsufficiëntie valse resultaten kunnen geven (lage waarden).

Aan de aanbevolen dosis is de invloed van cimetidine van geen klinische betekenis.

Omeprazol beïnvloedt de farmacokinetiek van budesonide niet via orale weg.

Zwangerschap:
De meeste resultaten van prospectieve epidemiologische studies alsook de wereldwijde post-marketing ervaring hebben geen verhoogd risico aangetoond van bijwerkingen voor de foetus / het pasgeboren kind door het gebruik van geïnhaleerde budesonide tijdens de zwangerschap. Het is belangrijk voor zowel de foetus als de moeder om een voldoende astmabehandeling tijdens de zwangerschap te onderhouden. Net als bij andere geneesmiddelen toegediend tijdens de zwangerschap, moet het voordeel van de administratie van budesonide voor de moeder worden afgewogen tegen de risico's voor de foetus. De laagst mogelijke effectieve dosering van budesonide waarbij de astma onder controle is, moet dan worden gebruikt.

Borstvoeding:
Budesonide wordt in de moedermelk uitgescheiden. Er worden echter geen effecten verwacht bij de zuigeling bij therapeutische dosissen van PULMICORT. PULMICORT mag tijdens de borstvoeding worden gebruikt.

Onderhoudsbehandeling met geïnhaleerd budesonide (200 of 400 microgram tweemaal daags) bij astmatische vrouwen die borstvoeding gaven, resulteerde in verwaarloosbare systemische blootstelling aan budesonide bij zuigelingen.

In een farmacokinetiekstudie, was de geschatte inname van een zuigeling 0,3% van de dagelijkse dosering bij de moeder op beide dosisniveaus, en de gemiddelde plasmaconcentratie bij zuigelingen werd geschat 1/600-ste te zijn van de concentraties in het plasma bij de moeder. Hierbij werd een volledige orale biologische beschikbaarheid bij de zuigeling verondersteld. Budesonideconcentraties in plasmamonsters van zuigelingen waren allemaal beneden de detectiegrens.

Op basis van gegevens van geïnhaleerd budesonide en het feit dat budesonide lineaire PK-eigenschappen vertoont binnen de therapeutische doseringsintervallen na nasale, geïnhaleerde, orale en rectale toedieningen van therapeutische budesonide doses, wordt blootstelling aan de zuigeling verondersteld laag te zijn.

PULMICORT heeft geen invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

Acute overdosering: Budesonide heeft een geringe toxiciteit en het gebruik van overmatige dosissen PULMICORT gedurende een korte tijd leidt doorgaans niet tot klinische problemen. Geen enkele speciale maatregel moet urgent worden genomen. De behandeling moet met de normale dosis worden verdergezet.
Chronische overdosering: Bij de aanbevolen dosissen werd geen chronische toxiciteit als gevolg van de inhalatie van hoge dosissen gedurende lange periodes beschreven. In het weinig waarschijnlijke geval van een toediening van massale dosissen gedurende verschillende weken kunnen stoornissen van de hypofyso-hypothalamo-corticosurrenale as en tekens van hypercorticisme (gewichtstoename, hypertensie, hyperglykemie, syndroom van Cushing) optreden. De stopzetting moet progressief gebeuren tot het herstel van een normale activiteit van de bijnieren. Als de dervingssymptomen (vermoeidheid, hoofdpijn, spier- of gewrichtspijn, nausea, braken) te uitgesproken zijn, kan het soms noodzakelijk zijn de derving stop te zetten en tijdelijke terugkeer naar een hogere dosis te overwegen.

Farmacotherapeutische categorie: andere geneesmiddelen tegen benauwdheidsklachten, te inhaleren geneesmiddelen, glucocorticosteroïden; ATC-code: R03BA02

Budesonide is een corticosteroïd met krachtige lokale anti-inflammatoire werking.

• Topisch anti-inflammatoir effect

Het precieze werkingsmechanisme van glucocorticosteroïden tijdens de behandeling van astma en van COPD is niet volledig duidelijk. De anti-inflammatoire activiteiten van de T-cellen, de eosinofielen en de mastocyten, zoals de inhibitie van het vrijkomen van de inflammatoire mediator en de inhibitie van de immuun-respons veroorzaakt door cytokine, spelen waarschijnlijk een belangrijke rol. De intrinsieke kracht van budesonide, gemeten als affiniteit voor de glucocorticoïde-receptor, ligt 15 maal hoger dan deze van prednisolone.

Klinische studies bij astmapatiënten, waarin geïnhaleerd budesonide vergeleken werd met budesonide per os aan gelijkaardige plasmaconcentraties, tonen aan dat in vergelijking met placebo geïnhaleerd budesonide beduidend efficiënter is, in tegenstelling tot oraal budesonide en placebo. Het therapeutisch effect van conventionele dosissen geïnhaleerd budesonide kan perfect verklaard worden door de rechtstreekse werking op de luchtwegen.
Tijdens provocatiestudies bij dieren en patiënten kwamen de anti-anafylactische en anti-inflammatoire effecten van budesonide tot uiting als een vermindering van de bronchiënobstructie, zowel bij de onmiddellijke allergische reacties als bij reacties van vertraagde aard.
Bij allergisch astma oefenen de corticosteroïden een vroege blokkering uit van de opeenvolging van reacties die voorvloeien uit de fixatie van het IgE-allergeen complex op de receptoren van de mastocyten, de basofielcellen en de long-macrofagen. Deze blokkering veroorzaakt een inhibitie van de cellulaire degranulatie en een vrijmaking van de allergie-mediatoren (histamine, serotonine, leukotriënen, PAF-acether). Budesonide voorkomt de allergische inductie in aanwezigheid van een allergeen en van specifieke IgE. Het vermindert de aspecifieke hyperreactiviteit, evenals de maximale bronchoconstrictie van de astmapatiënt.

PULMICORT is geen crisisbehandeling. Er zijn 7 à 10 dagen nodig vooraleer men de effecten ervan kan beoordelen.

• Astma-exacerbatie

Een dagelijkse budesonide inhalatie of inhalaties tweemaal daags bleken nodig te zijn om astma-exacerbaties bij volwassenen en bij kinderen te voorkomen.

• Inspanningsastma, reactiviteit van de luchtwegen

Budesonide bleek efficiënt te zijn voor het voorkomen van inspanningsgebonden astma, in het kader van een chronische behandeling. Budesonide vermindert de reactiviteit van de luchtwegen op histamine en metacholine bij hyperreactieve patiënten.

• Chronische obstructieve longaandoening (COPD)

Bij patiënten lijdend aan een chronische obstructieve longaandoening in een licht tot matig stadium, vertraagt een behandeling met PULMICORT TURBOHALER aan 400 microgram 2 maal daags de jaarlijkse afname van de FEV1, en dit in vergelijking met placebo.

•      Groei

PULMICORT vernevelsuspensie
Langetermijnstudies tonen aan dat kinderen en adolescenten die behandeld worden met geïnhaleerde budesonide uiteindelijk hun voorziene volwassen grootte bereiken. Er werd echter een initiële, kleine groeireductie (ongeveer 1 cm) gezien maar die is van voorbijgaande aard. Dit gebeurt gewoonlijk tijdens het eerste jaar van de behandeling.

PULMICORT TURBOHALER
Een initiële kleine, maar over het algemeen voorbijgaande groeivertraging (ca. 1 cm), die meestal optreedt binnen het eerste jaar van behandeling, is waargenomen. Langetermijnstudies binnen een klinische omgeving suggereren dat kinderen en adolescenten die met geïnhaleerd budesonide worden behandeld doorgaans hun volwassen streeflengte bereiken. In een dubbelblinde langetermijnstudie waarin de dosering van budesonide in het algemeen niet was getitreerd naar de laagst mogelijke werkzame dosis, werden kinderen en adolescenten die behandeld waren met geïnhaleerd budesonide als volwassenen echter gemiddeld 1,2 cm minder groot dan kinderen en adolescenten die waren gerandomiseerd naar placebo. Zie rubriek 4.4 over titratie tot de laagst mogelijke werkzame dosis en het monitoren van de groei bij kinderen.

• Invloed op de plasmacortisolspiegel

In onderzoek met gezonde vrijwilligers is aangetoond dat PULMICORT Turbohaler een dosis gerelateerd effect heeft op de plasmacortisolspiegel en de concentratie cortisol in de urine. In de aanbevolen dosering veroorzaakt PULMICORT Turbohaler significant minder effect op de bijnierschorsfunctie dan prednison 10 mg, zoals aangetoond in ACTH-testen.

•      Pediatrische patiënten

PULMICORT vernevelsuspensie
Klinische - astma
De klinische werkzaamheid van PULMICORT vernevelsuspensie is in een groot aantal studies geëvalueerd en het is aangetoond dat PULMICORT vernevelsuspensie werkzaam is bij zowel volwassenen en kinderen in een- of tweemaal daagse toediening voor de profylaxe van persisterende astma.

Klinische - kroep
In een aantal studies bij kinderen met kroep, is PULMICORT vernevelsuspensie vergeleken met placebo. Voorbeelden van representatieve studies die het gebruik van PULMICORT vernevelsuspensie voor de behandeling van kinderen met kroep evalueren, worden hieronder weergegeven.

Werkzaamheid bij kinderen met lichte tot matige kroep
Een gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek uitgevoerd bij 87 kinderen (in de leeftijd van 7 maanden tot 9 jaar) die in het ziekenhuis waren opgenomen met een klinisch vastgestelde kroep, werd uitgevoerd om te bepalen of PULMICORT vernevelsuspensie de kroepsymptoomscores verbeterde of de duur van de ziekenhuisopname verkortte. Een initiële dosis van PULMICORT vernevelsuspensie (2 mg) of placebo werd toegediend, gevolgd door ofwel PULMICORT vernevelsuspensie 1 mg of placebo elke 12 uur. PULMICORT vernevelsuspensie verbeterde statistisch significant de kroepscore na 12 en 24 uur en na 2 uur bij patiënten met een initiele kroepsymptoomscore van meer dan 3. Er was eveneens een verlaging van het aantal opnamedagen met 33%.

Werkzaamheid bij kinderen met matige tot ernstige kroep
Een gerandomiseerd, dubbel-blind, placebo-gecontroleerd onderzoek uitgevoerd bij 83 zuigelingen en kinderen (in de leeftijd van 6 maanden tot 8 jaar) die in het ziekenhuis waren opgenomen voor kroep heeft de werkzaamheid van PULMICORT vernevelsuspensie en placebo vergeleken. Patiënten kregen elke 12 uur met een maximum van 36 uur of tot ontslag uit het ziekenhuis, ofwel PULMICORT vernevelsuspensie 2 mg of placebo. De totale kroepsymptoomscore werd beoordeeld na 0, 2, 6, 12, 24, 36 en 48 uur na de eerste dosis. Na 2 uur toonden zowel de PULMICORT vernevelsuspensie -groep als de placebogroep een vergelijkbare verbetering van de kroepsymptoomscores, zonder statistisch significant verschil tussen de groepen. Na 6 uur verbeterde de kroepsymptoomscores in de PULMICORT vernevelsuspensie -groep statistisch significant ten opzichte van de placebogroep. Deze verbetering was vergelijkbaar duidelijk ten opzichte van placebo na 12 en 24 uur.

PULMICORT TURBOHALER
Spleetlamponderzoek werd uitgevoerd bij 157 kinderen (in de leeftijd van 5-16 jaar) die met een gemiddelde dagelijkse dosering van 504 microgram gedurende 3-6 jaar behandeld werden. De bevindingen werden vergeleken met 111 astmatische leeftijdsgenoten. Geïnhaleerde budesonide werd niet geassocieerd met een toename in het optreden van posterior subcapsulair cataract.

• Bij volwassenen

• Absorptie

PULMICORT TURBOHALER
Na orale inhalatie via de PULMICORT TURBOHALER, treden binnen 30 minuten budesonide-piekplasmaconcentraties op (4.0 nmol/l na een dosis van 800 microgram). De maximale plasmaconcentratie en het oppervlak onder de plasmaconcentratie-tijd curve nemen lineair toe met de dosis, maar deze zijn lichtelijk (20-30%) hoger na herhaalde doses (3 weken durende behandeling) dan na een enkele dosis. Bij gezonde vrijwilligers werd de longdepositie van de afgemeten dosis geschat op 34% ±10% (rekenkundig gemiddelde ± SD), terwijl 22% achterbleef in het mondstuk en de rest (ongeveer 45% van de afgemeten dosis) werd ingeslikt.

PULMICORT vernevelsuspensie
Bij volwassenen is de biologische beschikbaarheid van budesonide na toediening van PULMICORT vernevelsuspensie via een jet-vernevelaar ongeveer 15% van de nominale dosis en 40% tot 70% van de toegediende dosis. Slechts een kleine hoeveelheid van het systemisch beschikbare geneesmiddel is afkomstig van ingeslikt geneesmiddel. De maximale plasmaconcentratie die optreedt na 10 tot 30 minuten na het starten van de verneveling, bedraagt ongeveer 4 nmol/l na een enkele dosis van 2 mg.

• Distributie

Budesonide heeft een verdelingsvolume van ongeveer 3 l/kg. De plasma-eiwitbinding bedraagt gemiddeld 85-90%.

• Biotransformatie

Budesonide wordt bij de eerste passage door de lever in hoge mate gebiotransformeerd (~90 %) tot metabolieten met een geringe glucocorticosteroïde werking. De glucocorticosteroïde activiteit van de belangrijkste metabolieten, het 6-hydroxybudesonide en het 16-hydroxyprednisolon, is minder dan 1% van de activiteit van budesonide. Budesonide wordt voornamelijk gemetaboliseerd door CYP3A, een subfamilie van het cytochroom P450.

• Eliminatie

De metabolieten van budesonide worden als zodanig of geconjugeerd voornamelijk via de nieren uitgescheiden. In de urine werd geen onveranderd budesonide aangetroffen. Bij gezonde volwassenen heeft budesonide een hoge systemische klaring (ongeveer 1,2 l/min) en een gemiddelde eliminatiehalfwaarde tijd van 2-3 uur na een intraveneuze toediening.

• Lineariteit

In klinisch relevante doses is de kinetiek van budesonide dosis-proportioneel.

• Bij kinderen

Budesonide heeft een systemische klaring van ongeveer 0,5 l/min bij astmatische kinderen van 4-6 jaar. Per kg lichaamsgewicht hebben kinderen een klaring die ongeveer 50% hoger is dan bij volwassenen. Bij astmatische kinderen bedraagt de eliminiatiehalfwaardetijd van budesonide na inhalatie ongeveer 2,3 uur. Dit is ongeveer hetzelfde als bij gezonde volwassenen.

Bij astmatische kinderen die met PULMICORT Turbohaler werden behandeld (800 microgram enkele dosis), werd de plasmaconcentratie Cmax (4.85 nmol/l) op 13,8 minuten na inhalatie bereikt en nam daarna snel af. De AUC was 10,3 nmol u/l. De AUC-waarde is in het algemeen vergelijkbaar met die welke is waargenomen bij volwassenen met dezelfde dosis. Bij kinderen, echter, neigt de Cmax-waarde hoger te zijn. Longdepositie bij kinderen (31% van de nominale dosis) is vergelijkbaar met die gemeten bij gezonde volwassenen (34% van de nominale dosis).

Bij 4-6 jarige kinderen met astma is de systemische beschikbaarheid van budesonide na toediening van PULMICORT vernevelsuspensie via een jet-vernevelaar (Pari LC Jet Plus® met Pari Master® compressor) ongeveer 6% van de nominale dosis en 26% van de dosis die aan de patiënt wordt afgegeven. De systemische beschikbaarheid bij kinderen is ongeveer de helft van die bij gezonde volwassenen.
De maximale plasmaconcentratie die optreedt na ongeveer 20 minuten na de start van de verneveling is ongeveer 2,4 nmol/l bij 4-6 jarige kinderen met astma na een dosis van 1 mg. De blootstelling (Cmax en AUC) van budesonide na toediening van een enkele dosis van 1 mg via verneveling aan kinderen van 4-6 jaar is vergelijkbaar met die van gezonde volwassenen die dezelfde afgegeven dosis met hetzelfde vernevelingssysteem hadden toegediend gekregen.

De resultaten van acute, sub-acute en chronische toxiciteitstudies tonen aan dat de systemische effecten van budesonide (vermindering van de gewichtstoename, atrofie van de lymfeweefsels en van de bijnier cortex) minder ernstig zijn dan of vergelijkbaar zijn met deze die bij de andere glucocorticosteroiden werden vastgesteld.
Budesonide is niet mutageen en niet clastogeen in conventionele in vitro en in vivo testen. De toename van de frequentie van cerebrale gliomen, die werd vastgesteld in een carcinogeniciteitsstudie bij mannetjesratten, kon niet worden bevestigd in twee opeenvolgende studies waarbij de frequentie van gliomen gelijkaardig was bij de groepen die actieve substantie toegediend kregen (budesonide, prednisolone, triamcinoloonacetonide) en bij de controlegroep.
De veranderingen die bij mannetjesratten in de lever werden vastgesteld (primaire hepatocellulaire neoplasmen) tijdens de originele carcinogeniciteitsstudie hebben zich herhaald tijdens twee studies met budesonide en referentie-glucocorticosteroiden. Deze effecten zijn waarschijnlijk verbonden aan een effect op de receptor en vormen bijgevolg een klasse-effect.
De beschikbare klinische ervaring bij de mens wijst op geen enkele inductie van cerebrale gliomen of primaire hepatocellulaire neoplasmen, noch door budesonide, noch door andere glucocorticosteroiden.
Glucocorticoïden, waaronder budesonide, vertonen teratogene effecten bij dieren, zoals gespleten lip en skeletale abnormaliteiten. Het wordt onwaarschijnlijk geacht dat gelijkaardige effecten voorkomen bij de mens bij therapeutische dosis.
Dierproeven hebben ook aangetoond dat prenatale blootstelling aan glucocorticosteroïden geassociëerd is met een verhoogd risico voor intra-uteriene groeivertraging, atrofie van de bijnierschors en cardiovasculaire ziekten op volwassen leeftijd.

PULMICORT TURBOHALER 200, inhalatiepoeder
Geen.
PULMICORT 0,25 mg/ml (500 µg/dosis), vernevelsuspensie
Dinatriumedetaat, natriumchloride, polysorbaat 80, citroenzuur, natriumcitraat en water voor injectie
PULMICORT 0,5 mg/ml (1000 µg/dosis), vernevelsuspensie
Dinatriumedetaat, natriumchloride, polysorbaat 80, citroenzuur, natriumcitraat en water voor injectie

Niet van toepassing.

PULMICORT TURBOHALER 200, inhalatiepoeder
2 jaar.
PULMICORT 0,25 mg/ml (500 µg/dosis), vernevelsuspensie
PULMICORT 0,5 mg/ml (1000 µg/dosis), vernevelsuspensie
3 jaar.

PULMICORT TURBOHALER 200, inhalatiepoeder: bij kamertemperatuur (15°C–25°C).
PULMICORT 0,25 mg/ml en 0,5 mg/ml, vernevelsuspensie: Bewaren beneden 30°C. Niet in de vriezer bewaren. Rechtop bewaren, beschermd tegen licht. Ongeopende dosissen moeten in de aluminiumfolie omslag bewaard worden. De inhoud van een geopende dosis moet binnen de 12 uur na de opening worden gebruikt. Indien slechts 1 ml vernevelsuspensie wordt gebruikt, dient opgemerkt te worden dat het overige volume in de verpakking niet langer steriel is. De ongeopende dosissen in de aluminiumfolie omslag moeten binnen de 3 maanden na de opening van de omslag worden gebruikt.

PULMICORT TURBOHALER 200, inhalatiepoeder:
Inhalator met 100 of 200 dosissen van 200 microgram budesonide in poeder voor orale inhalatie.
PULMICORT 0,25 mg/ml en 0,5 mg/ml, vernevelsuspensie:
Verpakkingen voor éénmalig gebruik (dosissen) uit polyethyleen. Elke dosis bevat 2 ml vernevelsuspensie en vertoont een merklijn die een volume van 1 ml aangeeft wanneer de dosis omgekeerd gehouden wordt. Verpakking met 20 dosissen (4 aluminiumfolie omslagen met telkens 5 dosissen).

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

Zie rubriek 6.4.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

Datum van eerste verlening van de vergunning:
PULMICORT TURBOHALER 200, inhalatiepoeder: 13/01/1993
PULMICORT 0,25 mg/ml, vernevelsuspensie: 19/11/1991
PULMICORT 0,5 mg/ml, vernevelsuspensie: 19/11/1991

Datum van laatste hernieuwing: 03/11/2008