Bij ernstige hypoxie ligt de therapeutische dosis zeer dicht bij de toxiciteitsgrens. De toedieningsmodaliteiten van zuurstof in functie van de duur en de frequentie van toediening en de bewakingsmodaliteiten gedurende de toediening worden beschreven in de rubriek "Dosering en wijze van toediening".
Veiligheidsvoorschriften.
Het is verboden te roken op plaatsen waar zuurstof toegediend wordt.
Gebruik geen vuur; vuur wordt door zuurstof aangewakkerd.
Stel de gascilinder nooit bloot aan een temperatuur boven 50° C.
Hevel nooit zuurstof over van een gascilinder in een andere.
Plaats de gascilinders nooit in een doorgang en maak de cilinders zodanig vast dat deze niet kunnen omvallen.
Het gas wordt geleverd onder druk. Het gebruik van een aangepaste ontspanner is verplicht. Indien echter de cilinder uitgerust is met een combi-ventiel, dit is een ventiel met ingebouwde ontspanner en manometer, is een bijkomende ontspanner overbodig.
Gebruik nooit vet en/of olie om kranen en/of leidingen te smeren of te spoelen.
Gebruik de cilinders medische zuurstof alleen voor de behandeling van gezondheidsproblemen.
Bijzondere voorzorgen voor prematuren.
Hyperoxia bij prematuren kan leiden tot de ontwikkeling van retrolentale fibroplasie. Het is aan te bevelen een screentest uit te voeren voor retrolentale fibroplasie bij pasgeborenen die minder dan 2.000 gram wegen of die supplementaire zuurstof gekregen hebben gedurende de neonatale periode.

Waarschuwingen.
Bij bepaalde ernstige zuurstoftekorten ligt de therapeutische dosis dicht bij de toxische drempel. Zodoende kan een long- en neurologische toxiciteit optreden na 6 uur blootstelling aan een zuurstofconcentratie (FiO₂) van 100 % of na 24 uur blootstelling aan een zuurstofconcentratie (FiO₂) groter dan 70 % (zie "Mogelijke bijwerkingen").
Aanzienlijke concentraties moeten zo kort mogelijk gebruikt worden en gecontroleerd worden door arteriële bloedgasanalyse, op hetzelfde moment dat de geïnhaleerde zuurstofconcentratie zal gemeten worden; het volstaat de PaO₂ te houden op 50 - 60 mm Hg (hetzij 5,65 - 7,96 kPa) en bij een blootstelling langer dan 24 uur, erop toe te zien de FiO₂ in de mate van het mogelijke kleiner te houden dan 45 % (zie "Mogelijke bijwerkingen").
Bij gebruik van zuurstof dient een PaO₂ hoger dan 70 mmHg te worden vermeden omwille van een verhoogd risico op letsels van het netvlies.
Bijzondere voorzorgen bij het gebruik.
Bij het toedienen van zuurstof aan prematuren onder een tent of couveuse, dienen de volgende voorzorgsmaatregelen te worden genomen (zie "Mogelijke bijwerkingen"): de zuurstofconcentratie controleren en afstellen op 30 à 40 %; — de zuurstof bevochtigen; — de temperatuur van de couveuse regelen zodat de lichaamstemperatuur van het kind op 36 - 37° C wordt gehouden; — de pasgeborene in een thorocale hyperlordose leggen.
Bij de zuigeling die een FiO₂ groter dan 30 % nodig heeft, dient regelmatig gecontroleerd te worden dat de PaO₂ niet groter is dan 100 mm Hg (hetzij 13,3 kPa), omwille van het risico van bindweefselvorming achter de ooglens (zie "Mogelijke bijwerkingen").
Zuurstofbehandeling onder verhoogde druk: om de risico's op drukletsels te vermijden in de lichaamsholtes die lucht bevatten en die in contact zijn met de omgeving, dient de compressie en de decompressie langzaam te gebeuren.
Het gebruik van zuurstof in geval van obstructief longlijden vereist een controle van de arteriële zuurstofdruk.
In onderstaande gevallen moet een zuurstofbehandeling met de nodige omzichtigheid worden uitgevoerd: bij bejaarden; — in geval van zwaarlijvigheid; — bij een gelijktijdige behandeling met het adenocorticotroop hormoon; — bij koorts.

Waarschuwingen.
Bij bepaalde ernstige zuurstoftekorten ligt de therapeutische dosis dicht bij de toxische drempel. Zodoende kan een long- en neurologische toxiciteit optreden na 6 uur blootstelling aan een zuurstofconcentratie (FiO₂) van 100 % of na 24 uur blootstelling aan een zuurstofconcentratie (FiO₂) groter dan 70 % (zie "Bijwerkingen").
Aanzienlijke concentraties moeten zo kort mogelijk gebruikt worden en gecontroleerd worden door arteriële bloedgasanalyse, op hetzelfde moment dat de geïnhaleerde zuurstofconcentratie zal gemeten worden; het volstaat de PaO₂ te houden op 50 - 60 mm Hg (hetzij 5,65 - 7,96 kPa) en bij een blootstelling langer dan 24 uur, erop toe te zien de FiO₂ in de mate van het mogelijke kleiner te houden dan 45 % (zie "Bijwerkingen").
Bij gebruik van zuurstof dient een PaO₂ hoger dan 70 mmHg te worden vermeden omwille van een verhoogd risico op letsels van het netvlies.
Bijzondere voorzorgen bij het gebruik.
Bij het toedienen van zuurstof aan prematuren onder een tent of couveuse, dienen de volgende voorzorgsmaatregelen te worden genomen (zie "Bijwerkingen"): — de zuurstofconcentratie controleren en afstellen op 30 à 40 %; — de zuurstof bevochtigen; —- de temperatuur van de couveuse regelen zodat de lichaamstemperatuur van het kind op 36 - 37° C wordt gehouden; — de pasgeborene in een thoracale hyperlordose leggen.
Bij de zuigeling die een FiO₂ groter dan 30 % nodig heeft, dient regelmatig gecontroleerd te worden dat de PaO₂ niet groter is dan 100 mm Hg (hetzij 13,3 kPa), omwille van het risico van bindweefselvorming achter de ooglens (zie "Bijwerkingen").
Zuurstofbehandeling onder verhoogde druk: om de risico's op drukletsels te vermijden in de lichaamsholtes die lucht bevatten en die in contact zijn met de omgeving, dient de compressie en de decompressie langzaam te gebeuren.
Het gebruik van zuurstof in geval van chronisch obstructief longlijden vereist een controle van de arteriële zuurstofdruk.
In onderstaande gevallen moet een zuurstofbehandeling met de nodige omzichtigheid worden uitgevoerd: — bij bejaarden; — in geval van zwaarlijvigheid; — bij een gelijktijdige behandeling met het adenocorticotroop hormoon; —bij koorts.

Gas geleverd onder hoge druk.
Gas geleverd als cryogene vloeistof.

Zuurstof en bleomycine.
Er bestaat een ernstige, mogelijks fatale toxiciteit bij patiënten onder bleomycinebehandeling die een normale concentratie zuurstof krijgen gedurende de anesthesie.
In geval van ademnoodsyndroom bij de volwassene (ARDS) onder bleomycinebehandeling, kan dit verminderd worden door de toediening van lage hoeveelheden zuurstof (22 - 30 %).
Als een toxiciteit met bleomycine wordt vermoed tijdens het zuurstofgebruik bij concentraties groter of gelijk aan 30 %, kan profylactisch een snelle toediening van corticosteroïden uitgevoerd worden.
Zuurstof (onder verhoogde druk) en acetazolamide, barbituraten et narcotica.
Het is reeds opgeworpen, maar niet bevestigd, dat bij een toename van het kooldioxideniveau, er een toename is van het optreden van convulsies veroorzaakt door zuurstofbehandeling. Zodoende zijn geneesmiddelen zoals acetazolamide, die carboxydehydrase remmen, tegenaangewezen.
Geen zuurstof toedienen aan patiënten die ontwennen van barbituraten of narcotica en dit omwille van het feit dat de convulsiedrempel bij deze patiënten sterk verlaagd is.

Zuurstof en bleomycine.
Er bestaat een ernstige, mogelijks fatale toxiciteit bij patiënten onder bleomycinebehandeling die een normale concentratie zuurstof krijgen gedurende de anesthesie.
In geval van ademnoodsyndroom bij de volwassene (ARDS) onder bleomycinebehandeling, kan dit verminderd worden door de toediening van lage hoeveelheden zuurstof (22 - 30 %).
Als een toxiciteit met bleomycine wordt vermoed tijdens het zuurstofgebruik bij concentraties groter of gelijk aan 30 %, kan profylactisch een snelle toediening van corticosteroïden uitgevoerd worden.
Zuurstof (onder verhoogde druk) en acetazolamide, barbituraten et narcotica.
Het is reeds opgeworpen, maar niet bevestigd, dat bij een toename van het kooldioxideniveau, er een toename is van het optreden van convulsies veroorzaakt door zuurstofbehandeling. Zodoende zijn geneesmiddelen zoals acetazolamide, die carboxydehydrase remmen, tegenaangewezen.
Geen zuurstof toedienen aan patiënten die ontwennen van barbituraten of narcotica en dit omwille van het feit dat de convulsiedrempel bij deze patiënten sterk verlaagd is.

Geen bekend.

Niet van toepassing.

Zuurstof heeft tijdens tijdens de zwangerschap of borstvoeding geen enkel nefast gevolg, ook niet in geval van willekeurig gebruik.

Zuurstof heeft tijdens de zwangerschap of borstvoeding geen enkel nefast gevolg, ook niet in geval van willekeurig gebruik.

Voorzichtigheid is aangewezen gezien de behandelde therapeutische indicaties.

Niet van toepassing.
Farmaceutische gegevens:

Voorzichtigheid is aangewezen gezien de behandelde therapeutische indicaties.

De toxiciteit van zuurstof is afhankelijk van de ingeademde druk (afhankelijk van de concentratie en de barometrische druk) en van de toedieningsduur (zie "Mogelijke bijwerkingen").
De toedieningsduur is omgekeerd evenredig met de druk.
Zuurstof kan leiden tot celtoxiciteit door inhibitie van de cellulaire metabolische reacties. Dit uit zich in een verstoord metabolisme van de gluciden met inhibitie van de pyruvaatoxydatie.
In geval te veel zuurstof wordt toegediend, vermindert de affiniteit van bloed voor CO_2-transport en zou CO₂ zich in de cellen ophopen wat zou leiden tot hyperoxische anoxie met diverse letsels als gevolg, meer bepaald in het zenuwstelsel. Bij zuigelingen en prematuren met een arteriële zuurstofdruk van meer dan 70 mmHg kwam retrolentale fibroplasie voor.
In geval van chronische hypercapnie zouden de centra CO₂-ongevoelig kunnen worden door een stijging van het bicarbonaatgehalte dat de reactie van de ademhalingscentra kan onderdrukken. In die omstandigheid is hypoxie de enige uitweg voor de stimulatie van die centra en de ventilatie. Er kan zich dus een uitgesproken hypoventilatie voordoen bij de inhalatie van zuurstof, toegenomen CO₂-retentie, apnoe, convulsie, coma en dood. Dat heet dan zuurstofintoxicatie onder hypoventilatie.
Er dient te worden opgemerkt dat zuurstofbehandeling bij volwassenen soms tot retinaletsels leidt.
Als toxiciteitssymptomen optreden, dient de behandeling meteen te worden aangepast.
Er bestaat geen enkel antidotum voor zuurstof.

Bij overdosering kan het centrale zenuwstelsel aangetast worden.
Ingeval van euforie is het gewenst een arts, apotheker of het Antigifcentrum te raadplegen (tel. van het Antigifcentrum: 070/245.245). Zuurstoftoediening kan bij patiënten bij wie de ventilatie sterk afhankelijk is van de hypoxische stimulatie, aanleiding geven tot retentie van CO₂ en respiratoire acidose.

De toxiciteit van zuurstof is afhankelijk van de ingeademde druk (afhankelijk van de concentratie en de barometrische druk) en van de toedieningsduur (zie "Bijwerkingen").
De toedieningsduur is omgekeerd evenredig met de druk.
Zuurstof kan leiden tot celtoxiciteit door inhibitie van de cellulaire metabolische reacties. Dit uit zich in een verstoord metabolisme van de gluciden met inhibitie van de pyruvaatoxydatie.
In geval te veel zuurstof wordt toegediend, vermindert de affiniteit van bloed voor CO_2-transport en zou CO₂ zich in de cellen ophopen wat zou leiden tot hyperoxische anoxie met diverse letsels als gevolg, meer bepaald in het zenuwstelsel.
Bij zuigelingen en prematuren met een arteriële zuurstofdruk van meer dan 70 mmHg kwam retrolentale fibroplasie voor.
In geval van chronische hypercapnie zouden de centra CO₂-ongevoelig kunnen worden door een stijging van het bicarbonaatgehalte dat de reactie van de ademhalingscentra kan onderdrukken. In die omstandigheid is hypoxie de enige uitweg voor de stimulatie van die centra en de ventilatie. Er kan zich dus een uitgesproken hypoventilatie voordoen bij de inhalatie van zuurstof, toegenomen CO₂-retentie, apnoe, convulsie, coma en dood. Dat heet dan zuurstofintoxicatie onder hypoventilatie.
Er dient te worden opgemerkt dat zuurstofbehandeling onder verhoogde druk bij volwassenen soms tot retinaletsels leidt.
Als toxiciteitssymptomen optreden, dient de behandeling meteen te worden aangepast.
Er bestaat geen enkel antidotum voor zuurstof.

FARMACODYNAMISCHE EIGENSCHAPPEN.
Inhalatie van zuurstof heeft effecten op het cardiovasculair stelsel, het ademhalingsstelsel en het cellulair metabolisme.
Cardiovasculair stelsel.
Een acute hypoxemie die kan voortvloeien uit een gewone hypoxie (PaO₂ ≤ 8 kPa en FiO₂ < 0,2 l) leidt tot een stijging van de pulmonale arteriële druk waardoor een groter aantal longhaarvaatjes wordt geopend. Door dit fenomeen dat “rekrutering” wordt genoemd, wordt het uitwisselingsoppervlak verruimd.
Parallel ontstaat een “hypoxische” vasoconstrictie waardoor de bloedtoevoer van de hypoxische alveolen wordt afgeleid naar deze waar de FiO₂ normaal is. Een chronische hypoxemie (PaO₂ < 8 kPa en FiO₂ = 0,2 l) leidt tot een stijging van het pulmonaire bloeddebiet en tot een polyglobulie. Polyglobulie verhoogt de viscositeit van bloed en samen met de stijging van het debiet leidt dit tot een pulmonaire arteriële hypertensie, vervolgens tot een hypertrofie van het atrium en het rechterventrikel die meer inspanningen moeten leveren met een chronisch cor pulmonale tot gevolg.
Hyperoxie (FiO₂ > 0,2 l), veroorzaakt door inhalatie van zuivere zuurstof, leidt tot een veralgemeende vasoconstrictie en een stijging van de arteriële druk met een bradycardie en bijgevolg een beperkte daling van het hartdebiet als gevolg. Op cerebraal niveau wordt tevens een toegenomen vasculaire weerstand en een verminderde bloedtoevoer waargenomen.
Ademhalingsstelsel.
Een FiO₂ net onder 0,2 l veroorzaakt maar weinig modificaties. Een ernstige hypoxie daarentegen doet de ademhalingsfrequentie en het doorstroomvolume toenemen door stimulatie van de bulbaire centra van de ademhaling en van de chemoreceptoren in de aorta en de sinus caroticus na stijging van de CO₂-concentratie en daling van de PaO₂.
Een normobare hyperoxie heeft het tegenovergestelde effect, namelijk een tijdelijke lichte depressie van de ademhaling. In geval van een hyperbare zuurstofbehandeling wordt een stijging van de ventilatie waargenomen door de toename van de vrije CO₂ die zich minder goed op de hemoglobine vastzet.
Een hypoxie leidt tot een verminderde energieproductie en een preferentieel gebruik van de reductieve processen die niet tot dezelfde metabolieten leiden.
Een lichte hyperoxie verhoogt de membranaire oxydoreductieprocessen en bevoordeelt de metabole oxydatieve processen met energievrijstelling. Die overtollige energie wordt door de cel voor anabole activiteiten gebruikt. In hoge concentraties en in hyperbare omstandigheden wordt de zuurstof toxisch bij verlengde inhalatie.
FARMACOKINETISCHE EIGENSCHAPPEN.
De uitwisseling van zuurstof tussen de atmosfeer en het organisme geschiedt in de longen ter hoogte van de alveolocapillaire membraan van de longblaasjes door passieve diffusie (verschil in partiële zuurstofdruk tussen de alveolaire lucht en het arterieel bloed).
De rode bloedlichaampjes zorgen onder de vorm van oxyhemoglobine grotendeels voor de distributie van de zuurstof in het organisme. Opgeloste zuurstof wordt eveneens in het plasma teruggevonden.
Het organisme kan niet zonder zuurstof. Zuurstof intervenieert in het cellulair metabolisme met energieproductie (synthese van ATP van de mitochondriën in de ademhalingsketen). Na die reacties wordt zuurstof gecatalyseerd en onder de vorm van kooldioxyde en water geëlimineerd.
PREKLINISCHE VEILIGHEIDSGEGEVENS.
Geen gegevens beschikbaar.

Medische zuurstof wordt aangewend om de ademlucht aan te rijken met zuurstof.
De door de mens ingeademde lucht bevat ongeveer 21 % vol/vol zuurstof.
Medische zuurstof wordt tevens aangewend als draaggas in de anesthesie.

FARMACODYNAMISCHE EIGENSCHAPPEN.
Inhalatie van zuurstof heeft effecten op het cardiovasculair stelsel, het ademhalingsstelsel en het cellulair metabolisme.
Cardiovasculair stelsel.
Een acute hypoxemie die kan voortvloeien uit een gewone hypoxie (PaO₂ ≤ 8 kPa en FiO₂ < 0,2 l) leidt tot een stijging van de pulmonale arteriële druk waardoor een groter aantal longhaarvaatjes wordt geopend. Door dit fenomeen dat “rekrutering” wordt genoemd, wordt het uitwisselingsoppervlak verruimd.
Parallel ontstaat een “hypoxische” vasoconstrictie waardoor de bloedtoevoer van de hypoxische alveolen wordt afgeleid naar deze waar de FiO₂ normaal is. Een chronische hypoxemie (PaO₂ < 8 kPa en FiO₂ = 0,2 l) leidt tot een stijging van het pulmonaire bloeddebiet en tot een polyglobulie. Polyglobulie verhoogt de viscositeit van bloed en samen met de stijging van het debiet leidt dit tot een pulmonaire arteriële hypertensie, vervolgens tot een hypertrofie van het atrium en het rechterventrikel die meer inspanningen moeten leveren met een chronisch cor pulmonale tot gevolg.
Hyperoxie (FiO₂ > 0,2 l) veroorzaakt door inhalatie van zuivere zuurstof leidt tot een veralgemeende vasoconstrictie en een stijging van de arteriële druk met een bradycardie en bijgevolg een beperkte daling van het hartdebiet als gevolg. Op cerebraal niveau wordt tevens een toegenomen vasculaire weerstand en een verminderde bloedtoevoer waargenomen.
Ademhalingsstelsel.
Een FiO₂ net onder 0,2 l veroorzaakt maar weinig modificaties. Een ernstige hypoxie daarentegen doet de ademhalingsfrequentie en het doorstroomvolume toenemen door stimulatie van de bulbaire centra van de ademhaling en van de chemoreceptoren in de aorta en de sinus caroticus na stijging van de CO₂-concentratie en daling van de PaO₂.
Een normobare hyperoxie heeft het tegenovergestelde effect, namelijk een tijdelijke lichte depressie van de ademhaling. In geval van een hyperbare zuurstofbehandeling wordt een stijging van de ventilatie waargenomen door de toename van de vrije CO₂ die zich minder goed op de hemoglobine vastzet.
Een hypoxie leidt tot een verminderde energieproductie en een preferentieel gebruik van de reductieve processen die niet tot dezelfde metabolieten leiden.
Een lichte hyperoxie verhoogt de membranaire oxydoreductieprocessen en bevoordeelt de metabole oxydatieve processen met energievrijstelling. Die overtollige energie wordt door de cel voor anabole activiteiten gebruikt. In hoge concentraties en in hyperbare omstandigheden wordt de zuurstof toxisch bij verlengde inhalatie.
FARMACOKINETISCHE EIGENSCHAPPEN.
De uitwisseling van zuurstof tussen de atmosfeer en het organisme geschiedt in de longen ter hoogte van het alveolocapillaire membraan van de longblaasjes door passieve diffusie (verschil in partiële zuurstofdruk tussen de alveolaire lucht en het arterieel bloed).
De rode bloedlichaampjes in de vorm van oxyhemoglobine zorgen grotendeels voor de distributie van de zuurstof in het organisme. Opgeloste zuurstof wordt eveneens in het plasma teruggevonden.
Het organisme kan niet zonder zuurstof. Zuurstof intervenieert in het cellulair metabolisme met energieproductie (synthese van ATP van de mitochondriën in de ademhalingsketen). Na die reacties wordt zuurstof gecatalyseerd en in de vorm van kooldioxyde en water geëlimineerd.
PREKLINISCHE VEILIGHEIDSGEGEVENS.
Geen gegevens beschikbaar.

Niet van toepassing.

Niet van toepassing.

Zuurstof is een oxidatiemiddel dat verbranding mogelijk maakt en vervolgens versnelt.
De graad van onverenigbaarheid van materialen met zuurstof hangt af van de gebruiksdruk van het gas. Het risico op brand is echter het grootst als zuurstof in contact komt met brandbare stoffen, met name vette stoffen (oliën, smeermiddelen) en organische stoffen (weefsels, hout, papier, kunststoffen, …). Die kunnen bij contact met zuurstof in brand schieten, spontaan of door een vonk, een vlam of ontbrandingspunt (voor alle presentatievormen) of door adiabatische druk (voor de flessen) (zie "Instructies voor gebruik, de manipulatie en de eliminatie').

Geen.

5 jaar, na fabricatiedatum.
Zuurstof mag gebruikt worden tot op de datum vermeld na de letters EX (maand-jaar) op het etiket, de twee eerste cijfers vermelden de maand en de twee laatste cijfers het jaar waarna het product niet langer mag worden gebruikt. De vervaldatum is de eerste dag van de aangeduide maand.

De uiterste gebruiksdatum staat aangegeven op de verpakking achter de letters EX. De eerste twee cijfers geven de maand weer, de laatste vier cijfers het jaar. Het product vervalt op de laatste dag van de aangegeven maand. De inhoud van de gascilinder niet gebruiken na overschrijding van de uiterste gebruiksdatum.
Niet van toepassing voor cryogene leveringen.

5 jaar, na fabricatiedatum.
Zuurstof mag gebruikt worden tot op de datum vermeld na de letters EX (maand-jaar) op het etiket, de twee eerste cijfers vermelden de maand en de twee laatste cijfers het jaar waarna het product niet langer mag worden gebruikt. De vervaldatum is de eerste dag van de aangeduide maand.

Plaats de gascilinders nooit in een doorgang en maak de cilinders zodanig vast dat ze niet kunnen omvallen.
Stel de gascilinder nooit bloot aan een temperatuur boven 50° C.
Buiten het bereik van kinderen bewaren.

Gasvormige Medische Zuurstof Vivisol.
De flessen moeten in een goed verlucht lokaal, beschermd tegen schokken (omvallen) en bovendien verwijderd van ontvlambare producten of stoffen worden gestockeerd. Niet aan licht blootstellen of in de nabijheid van een warmtebron bewaren.
Vloeibare Medische Zuurstof Vivisol.
Bij kamertemperatuur (15° C - 25° C) in een goed verlucht lokaal en ver van warmtebronnen, olie en vet bewaren.
De containers tegen schokken beschermen. Vermijden dat in de nabijheid van brandbare producten of stoffen gestockeerd wordt.

Gasvormige medische zuurstof B.T.G.
De flessen moeten in een goed verlucht lokaal, beschermd tegen schokken (omvallen) en bovendien verwijderd van ontvlambare producten of stoffen worden gestockeerd. Niet aan licht blootstellen of in de nabijheid van een warmtebron bewaren.
Vloeibare medische zuurstof B.T.G.
Bij kamertemperatuur (15° C - 25° C) in een goed verlucht lokaal en ver van warmtebronnen, olie en vet bewaren.
De containers tegen schokken beschermen. Vermijden dat in de nabijheid van brandbare producten of stoffen gestockeerd wordt.

Gasvormige medische zuurstof B.T.G.
Flessen van: 0,212 m³ / 0,425 m³ / 1,125 m³ / 2,12 m³ / 4,33 m³ / 6,37 m³ / 10,61 m³ en kaders.
Vloeibare medische zuurstof B.T.G.
Cryogene vaten.

Gascilinders met een inhoud van 0,4 tot 16 m³ (15° C, 1 bar).
Kaders met een inhoud van 100 tot 250 m^3.
Mobiele cryogene tanks. Verplaatsbare cryogene recipiënten.

Gasvormige Medische Zuurstof Vivisol.
Flessen van: 0,212 m³/ 0,425 m³/1,125 m³/ 2,12 m³/ 4,33 m³.
Vloeibare Medische Zuurstof Vivisol.
Cryogene vaten.

GASVORMIGE MEDISCHE ZUURSTOF VIVISOL.
Bevestiging van de zuurstofontspanner op de drukfles.
1.) Verwijder eerst de thermoplastische verzegeling van de drukfles, waardoor de kraan vrijgemaakt wordt.
2.) Draai de kraan lichtjes open alvorens u de ontspanner aanbrengt op de fles, zodat u een licht gasgefluit hoort.
3.) Draai de kraan onmiddellijk dicht. Deze handeling heeft als enig doel de stofdeeltjes, die zich in de kraan bevinden te verwijderen.
4.) Vergewis u ervan dat wanneer u de ontspanner bevestigt, het debiet op de “0” positie staat afgesteld (GEEN uitgaand debiet).
5.) Draai vervolgens de ontspanner tot het einde op de kraan, evenwel zonder te forceren, noch een sleutel of tang te gebruiken.
6.) Sluit vervolgens op de uitgang van de ontspanner ofwel de bevochtiger aan indien nodig (speciaal aansluitstuk is voorzien) ofwel een zuurstofslang.
Wat te doen in geval van lekken aan de aansluiting van de ontspanner ?
1.) Nooit met kracht of met een tang of andere hulpmiddelen proberen de aansluiting vaster te draaien.
2.) Onmiddellijk de kraan van de drukfles sluiten.
3.) De ontspanner losdraaien en de dichtingsring van de ontspanner vervangen. Gebruik nooit een andere dichtingsring dan diegene die origineel op de ontspanner is bevestigd.
4.) Begin opnieuw met het aansluiten van de ontspanner, zoals hierboven is beschreven.
Demontage van de ontspanner.
1.) Kraan van de fles dichtdraaien.
2.) Druk ontspanner aflaten door debietregelaar te openen en te wachten tot het restant zuurstof is weggevloeid en nadien terug op “0” positie te brengen.
3.) Schroef de ontspanner met de hand los.
4.) Controleer de staat van de dichtingsring. Vervang deze indien nodig.
5.) Berg de ontspanner in een propere en droge ruimte op.
Opmerking !
Indien u de ontspanner niet kunt losdraaien, is het waarschijnlijk dat er nog druk in de ontspanner aanwezig is. Indien dit het geval is, controleer dan of de kraan van de fles goed dicht is gedraaid. Draai de debietregelaar weer open, totdat het restant zuurstof uit de ontspanner is weggevloeid. Zet daarna de debietregelaar terug in de “0” positie en vervolgens moet u zonder moeilijkheden de ontspanner kunnen losdraaien.
Aanbrengen van een bevochtiger!
1.) Vul de bevochtiger met gepurifieerd water tot aan de toegelaten maximale hoogte op het recipiënt. Overschrijd in geen geval deze hoogte!
2.) Schroef de bevochtiger verticaal vast op de uitgang van de ontspanner. Voor Aquapak bevochtigers wordt een speciaal tussenstukje meegeleverd.
3.) Bevestig op de uitgang van de bevochtiger de zuurstofslang, het masker of de zuurstofbril.
Gebruik van een bevochtiger!
1.) Open de kraan van de fles traag en progressief.
2.) Controleer of de druk op de manometer stijgt.
3.) Blijf gedurende deze handeling naast de fles staan en niet recht ervoor. Stel de debietregelaar voorzichtig in op het gewenste liter per minuut voorgeschreven door uw arts.
Zuurstofgebruik beëindigen.
1.) Draai de kraan van de drukfles dicht en laat de debietregelaar open.
2.) Wacht enkele momenten.
3.) Stel de debietregelaar terug op “0” positie.
4.) Kijk na of de druk op de manometer op “0” bar staat.
5.) Nu kunt u de bevochtiger verwijderen.
6.) Maak de ontspanner los.
7.) Controleer de staat van de dichtingsring en vervang deze indien nodig.
8.) Berg het apparaat op in een propere en droge ruimte.
Bij het manipuleren van de flessen en het gebruik van zuurstof dienen onderstaande veiligheidsvoorschriften te worden nageleefd:
Een zuurstoffles altijd buiten bereik van kinderen houden.
De flessen uitsluitend in goed verluchte ruimtes bewaren en gebruiken.
Vermijden dat mengsels van zuurstof en ontvlambare stoffen worden gevormd.
Door de aanwezigheid van hoge zuurstofconcentraties nabij ontvlambare producten kan zelfontbranding ontstaan; het is derhalve raadzaam zuurstof van ontvlambare producten verwijderd, op te slaan.
Elk contact met olie, vet of een andere ontvlambare stof vermijden.
De koppelstukken voor zuurstof niet vastnemen met handen of handschoenen die bevuild zijn met olie of vet.
De toestellen die voor het gebruik van zuurstof zijn bestemd of ermee in aanraking komen, mogen in geen geval geolied of ingevet zijn.
Niet roken en geen open vuur gebruiken in een lokaal waar zuurstof wordt toegediend noch in een lokaal met verhoogde zuurstofconcentraties.
De flessen voorzichtig behandelen. Mechanische schokken en stoten moeten zoveel mogelijk vermeden worden.
Het openen van de kranen van de flessen moet steeds geleidelijk aan gebeuren.
Nooit zuurstofflessen laten staan voor deuren, liften of op andere plaatsen waar ze gemakkelijk kunnen worden omgestoten.
Na elk gebruik, systematisch de kraan sluiten.
De kranen van de flessen moeten steeds gesloten zijn, zelfs indien de flessen leeg zijn.
In geval van brand is water de aangewezen persoonlijke bescherming.
VLOEIBARE MEDISCHE ZUURSTOF VIVISOL.
Beschermingsmiddelen.
Ogen: bril met zijdelingse bescherming of veiligheidsvizier.
Huid: lederen of uit een dikke stof vervaardigde handschoenen.
Ademhaling: geen bijzondere veiligheidsvoorzorgen vereist.
Manipulatie: veiligheidsschoeisel voor het verplaatsen van de containers.
Bijzondere voorzorgen: contact met olie, vet of andere brandbare stoffen vermijden.
Bij aanraking met de huid: onmiddellijk de verontreinigde kleren uitdoen. De aangetaste huid met water spoelen. Vermijden dat de aangetaste opperhuid aan een directe warmtebron wordt blootgesteld. De aangetaste huid met steriel gaas afschermen en voorkomen dat een circulatiestilstand ontstaat. Onmiddellijk een dokter raadplegen als symptomen van bevriezing of uitgebreide letsels optreden.
Bij aanraking met de ogen: de oogleden openhouden en de ogen overvloedig met koud water spoelen. Onmiddellijk een dokter raadplegen.
In geval van lekken of uitlopen: ingrijpen indien dit geen gevaar inhoudt en mits de gepaste veiligheidsmaatregelen worden genomen. Het lokaal op een geschikte manier verluchten. Als het lek zich voordoet op een mobiele container en als het niet gedicht kan worden, de container in open lucht zetten op een geïsoleerde plaats en vrij laten verdampen. Ingeval de vloeistof uitloopt, het verlies met zand of aarde inperken.
In geval van brand: de zone lokaliseren. De containers die aan het vuur blootstaan met waterstralen afkoelen. De voor het type brand geschikte blusapparaten en middelen tegen brand gebruiken. Water is het meest doeltreffend om brandende kleren te blussen.

GASVORMIGE MEDISCHE ZUURSTOF B.T.G.
Bij het manipuleren van de flessen en het gebruik van zuurstof dienen onderstaande veiligheidsvoorschriften te worden nageleefd.
Een zuurstoffles altijd buiten bereik van kinderen houden.
De flessen uitsluitend in goed verluchte ruimtes bewaren en gebruiken.
Vermijden dat mengsels van zuurstof en ontvlambare stoffen worden gevormd.
Door de aanwezigheid van hoge zuurstofconcentraties nabij ontvlambare producten kan zelfontbranding ontstaan; het is derhalve raadzaam zuurstof in een goed verlucht lokaal en van ontvlambare producten verwijderd, op te slaan.
Elk contact met olie, vet of een andere ontvlambare stof vermijden.
De koppelstukken voor zuurstof niet vastnemen met handen of handschoenen die bevuild zijn met olie of vet.
De toestellen die voor het gebruik van zuurstof zijn bestemd of ermee in aanraking komen, mogen in geen geval geolied of ingevet zijn.
Niet roken en geen open vuur gebruiken in een lokaal waar zuurstof wordt toegediend noch in een lokaal met verhoogde zuurstofconcentraties.
De flessen voorzichtig behandelen. Mechanische schokken en stoten moeten zo veel mogelijk vermeden worden.
Het openen van de kranen van de flessen moet steeds geleidelijk aan gebeuren.
Nooit zuurstofflessen laten staan voor deuren, liften of op andere plaatsen waar ze gemakkelijk kunnen worden omgestoten.
Na elk gebruik, systematisch de kraan sluiten.
De kranen van de flessen moeten steeds gesloten zijn, zelfs indien de flessen leeg zijn.
In geval van brand is water de aangewezen persoonlijke bescherming.
VLOEIBARE MEDISCHE ZUURSTOF B.T.G.
Beschermingsmiddelen.
Ogen: bril met zijdelingse bescherming of veiligheidsvizier.
Huid: lederen of uit een dikke stof vervaardigde handschoenen.
Ademhaling: geen bijzondere veiligheidsvoorzorgen vereist.
Manipulatie: veiligheidsschoeisel voor het verplaatsen van de containers.
Bijzondere voorzorgen: contact met olie, vet of andere brandbare stoffen vermijden.
Bij aanraking met de huid: onmiddellijk de verontreinigde kleren uitdoen. De aangetaste huid met water spoelen. Vermijden dat de aangetaste opperhuid aan een directe warmtebron wordt blootgesteld. De aangetaste huid met steriel gaas afschermen en voorkomen dat een circulatiestilstand ontstaat. Onmiddellijk een dokter raadplegen als symptomen van bevriezing of uitgebreide letsels optreden.
In geval van lekken of uitlopen: ingrijpen indien dit geen gevaar inhoudt en mits de gepaste veiligheidsmaatregelen worden genomen. Het lokaal op een geschikte manier verluchten. Als het lek zich voordoet op een mobiele container en als het niet gedicht kan worden, de container in open lucht zetten op een geïsoleerde plaats en vrij laten verdampen. Ingeval de vloeistof uitloopt, het verlies met zand of aarde inperken.
In geval van brand: de zone lokaliseren. De containers die aan het vuur blootstaan met waterstralen afkoelen. De voor het type brand geschikte blusapparaten en middelen tegen brand gebruiken. Water is het meest doeltreffend om brandende kleren te blussen.

Geen - de gascilinder dient teruggebracht te worden naar zijn eigenaar.