Aangezien het een substitutietherapie betreft, moeten over het algemeen geen bijzondere voorzorgsmaatregelen worden genomen. Maar bij toediening van hogere doses gedurende een bepaalde tijd moeten het glucosemetabolisme, de arteriële bloeddruk en het serumkaliumgehalte worden gecontroleerd en moet toezicht worden gehouden op het optreden van eventuele infectieuze complicaties (door bacteriën, Koch-bacil of gisten).

Tijdens de periode van overdosering moeten vaccinaties worden vermeden en moet eventueel een antituberculeuze profylaxe worden toegediend. Natrium- en glucoserestrictie kan tijdelijk noodzakelijk zijn.

In periodes van stress (infectie, hoge koorts, trauma, chirurgische ingreep, ernstige ziekte, …) moet de dosering tijdelijk worden verhoogd en moet men snel terug de vorige dosering toedienen zodra de acute periode voorbij is. In geval van hitte kan het ook nodig zijn de dosering te verhogen evenals een mineralocorticoïd toe te dienen vooral bij primaire bijnierinsufficiëntie.

Interacties komen enkel voor bij therapeutische overdosering:

Af te raden combinaties:
Erythromycine I.V; sultopride, vincamine wegens het risico op ‘torsades de pointes’ (dit wordt bevorderd door hypokaliëmie, evenals bradycardie en een voorafbestaand lang QT-interval).

Combinaties waarbij voorzorgsmaatregelen genomen moeten worden:
- Anti-aritmica die torsades de pointes veroorzaken:
o Bepridil, bretylium, disopyramide, sotalol en amiodaron:
o Dit wordt bevorderd door hypokaliëmie, evenals bradycardie en een voorafbestaand lang QT-interval. Monitoring van het ECG en met name van het QT-interval: in geval van torsades, geen anti-aritmicum toedienen (electrosystolische pacing).

- Digitalis:
o Hypokaliëmie werkt de toxische effecten van digitalis in de hand.

- Andere kaliumverlagende middelen:
o Verhoogd risico op hypokaliëmie (door additief effect).

In al deze gevallen, het serumkaliumgehalte en eventueel het ECG controleren en zo nodig de hypokaliëmie corrigeren.

- Acetylsalicylzuur:
o Gezien de daling van de salicylaatspiegel tijdens de behandeling met corticoïden en gezien het risico op salicylaatoverdosis na stopzetting van de corticotherapie (corticoïden verhogen de eliminatie van salicylaten) moet de dosis van de salicylaten tijdens de combinatie en na stopzetting van de corticoïden worden aangepast.

- Orale anticoagulantia en heparine (parenteraal gebruik):
o Verergering van het risico op bloedingen eigen aan corticotherapie (maag-darmmucosa, vasculaire fragiliteit), in hoge doses of bij een behandeling langer dan 10 dagen. Wanneer de combinatie gerechtvaardigd is, het toezicht verhog en.

- Insuline, metformine, glucoseverlagende sulfamiden:
o Gezien de stijging van de glycemie met soms ketose (corticoïden verminderen de tolerantie voor koolhydraten) moet de patiënt worden gewaarschuwd en moet de zelfcontrole van de bloed- en urinespiegels worden opgedreven.
o De dosis van het antidiabeticum tijdens en na de stopzetting van de behandeling met corticoïden eventueel aanpassen.

- Fenobarbital, fenytoïne, primidon, rifampicine (enzyminductoren):
o Verminderde doeltreffendheid van de corticoïden (verhoging van het katabolisme van de corticoïden). De patiënt klinisch en biologisch opvolgen, de posologie van de corticoïden, tijdens de combinatie en na de stopzetting van de enzyminductor eventueel aanpassen.

Combinaties waarbij rekening gehouden moet worden:
- antihypertensiva:
vermindering van het antihypertensief effect (water- en zoutretentie door corticoïden).
- alfa-interferon: risico op mindere werkzaamheid van interferon.
- levende ge-attenueerde vaccins: risico op een eventueel dodelijke veralgemeende ziekte. Dit risico is hoger bij patiënten die door de onderliggende ziekte reeds immunogedeprimeerd zijn. Een geïnactiveerd vaccin gebruiken, wanneer dit bestaat (poliomyelitis).

De dosis hydrocortison moet worden aangepast aan de fysiologische behoeften van de zwangere vrouw of de vrouw die borstvoeding geeft; deze behoeften kunnen verhoogd zijn. Het bepalen van het ACTH-gehalte en de cortisolurie kunnen helpen bij de fysiologische aanpassing.

Geen gegevens bezorgd.

Een acute overdosis houdt geen klinische risico’s in.

Chronische overdosis kan een syndroom van Cushing teweegbrengen (zie: "Bijwerkingen").

Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie : glucocorticoïden, ATC-code : H02AB09

Hydrocortison of cortisol is een glucocorticoïd hormoon van de bijnierschors; het heeft ook een mineralocorticoïde werking (water- en zoutretentie), die echter minder uitgesproken is dan die van aldosteron of desoxycorticosteron, in een verhouding van respectievelijk ongeveer 1 op 3.000 en 1 op 100.

In suprafysiologische doses heeft hydrocortison anti-inflammatoire en immunosuppressieve eigenschappen.

Farmacokinetische eigenschappen

Na orale resorptie wordt de piekbloedspiegel na één uur bereikt; de biologische halfwaardetijd bedraagt ongeveer 100 minuten en de eiwitbinding bedraagt 90%.

De biotransformatie vindt hoofdzakelijk plaats in de lever en in mindere mate in de nieren.

Hydrocortison wordt met de urine uitgescheiden, vooral in de vorm van geconjugeerde glucoroniden.

Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Geen gegevens bezorgd.

Lactose, gelatine, aardappelzetmeel, talk, magnesiumstearaat.

Geen gegevens bezorgd.

5 jaar.

Bewaren bij kamertemperatuur (15°C – 25°C).

Doos met 20 tabletten in een bruine glazen fles type III, gesloten met een witte LDPE-stop.

Geen bijzondere vereisten.

Datum van eerste verlening van de vergunning: 25/07/1961
Datum van laatste hernieuwing: 18/04/2008