Heparinetherapie met hoge dosis
Diepe veneuze trombose
Longembolie

Heparinetherapie met lage dosis
Preventie van postoperatieve diepe veneuze trombose
Behandeling van diffuse intravasculaire stolling
Extracorporale bloedsomloop bij hartchirurgie
Extracorporale dialyse
In vitro anticoagulatie
Vrijhouden van ingaande intraveneuze canulae en catheters

Heparine LEO 5.000 I.E./ml moet intraveneus worden ingespoten.
Oplossingen met heparine mogen niet I.M. worden toegediend omwille van de frequentie van lokale secundaire bijwerkingen (pijn, prikkeling, bloeding rond de plaats van injectie).

Toediening van hoge doses moet bij voorkeur gebeuren via continu intraveneus infuus i.p.v. via intermitterende intraveneuze inspuiting aangezien in het eerste geval de antistollingsactiviteit stabieler blijft en er een vermindering is in hemorragische complicaties. Bij voorkeur moet een infusiepomp gebruikt worden.

Bij heparinetherapie met hoge dosis zijn de eisen m.b.t. de posologie onderworpen aan interindividuele variaties en moet de dosering zorgvuldig aangepast worden op basis van het lichaamsgewicht, het klinische onderzoek en de labotesten, teneinde een optimaal therapeutisch effect te bekomen zonder risico op hemorragie.
De geactiveerde partiële tromboplastinetijd (APTT) is de meest gebruikte labotest voor de monitoring van heparinetherapie met hoge dosis.
De geactiveerde stollingstijd (ACT) kan ook gebruikt worden en is bijzonder geschikt om toezicht te houden op de antistollingsactiviteit bij patiënten bij wie een extracorporale bloedsomloop toegepast wordt, aangezien deze test aan het bed van de patiënt kan worden uitgevoerd.
De therapeutische streefwaarde van de APTT bij heparinetherapie met hoge dosis ligt tussen 1,5 tot 2,5 maal de controlewaarde.
Voor de geactiveerde stollingstijd is de therapeutische streefwaarde 2 tot 3 maal de controlewaarde.

Bij toediening via continu intraveneus infuus moeten de coagulatietesten worden uitgevoerd vóór het begin van de therapie, om de 4 uur gedurende de eerste 2 dagen van het begin van de behandeling en daarna om de 24 uur.

Bij intermitterende intraveneuze toediening moeten de coagulatietesten worden uitgevoerd vóór het begin van de therapie, vóór de toediening van elke volgende inspuiting gedurende ± 2 dagen in het begin van de behandeling en daarna elke dag.
Het is niet nodig toezicht te houden op de coagulatietesten bij heparinetherapie met lage dosis aangezien de coagulatieparameters over het algemeen niet worden beïnvloed.

A. Heparinetherapie met hoge dosis

Toediening via continu I.V.-infuus
Een inspuiting van 5.000 I.E. via I.V. weg, gevolgd door een continu infuus van 20.000 tot 40.000 I.E., verdund in een liter fysiologische oplossing, toegediend in 24 uur.

Toediening via intermitterende I.V.-inspuiting
De gebruikelijke aanvangsdosis is 10.000 I.E. via I.V. weg, gevolgd door 5.000 tot 10.000 I.E. om de 4 tot 6 uur. De I.V.-inspuitingen mogen onverdund of verdund in 50 tot 100 ml fysiologische oplossing worden toegediend.

Kinderen:
Bij toediening via continu intraveneus infuus is de aanbevolen aanvangsdosis 50 I.E. per kg, gevolgd door een infuus van 100 I.E. per kg om de 4 uur. Men kan ook om de 24 uur 20.000 I.E. per m² lichaamsoppervlakte toedienen via continu infuus.

Heparinetherapie met hoge dosis wordt over het algemeen gedurende 7 tot 8 dagen toegediend zowel bij diepe veneuze trombose als voor preventie van trombo-embolieën als gevolg van immobilisatie.
Gewoonlijk wordt een coumarinederivaat toegediend als aflossing voor de heparinetherapie met hoge dosis. Gelijktijdige toediening van de twee producten is noodzakelijk tot een bevredigende respons op de coumarinederivaten wordt verkregen (verlenging van de protrombinetijd (PTT)).

B. Heparinetherapie met lage dosis

Behandeling van een diffuse intravasculaire stolling: de gebruikelijke aanbevolen dosis bedraagt 50 tot 100 I.E. per kg voor volwassenen en 25 tot 50 I.E. per kg voor kinderen, toegediend via continu intraveneus infuus of intraveneuze injecties om de 4 uur. Indien na 4 tot 8 uur geen enkele verbetering wordt vastgesteld, moet de toediening stopgezet worden.

Extracorporale bloedsomloop bij hartchirurgie: de gebruikelijke aanvangsdosis is voor volwassenen gelijk aan of hoger dan 150 I.E. heparine per kg. Een dosis van 300 I.E. per kg wordt dikwijls toegediend voor ingrepen van minder dan 1 uur, en 400 I.E. per kg voor ingrepen die langer dan 1 uur zullen duren.

Extracorporale dialyse: de instructies van de fabrikant van de uitrusting moeten zorgvuldig opgevolgd worden.

In vitro anticoagulatie

a. Bij bloedtransfusies worden gewoonlijk 7.500 I.E. heparine toegevoegd aan 100 ml van een 0,9 % natriumchloride-oplossing; 6 tot 8 ml van deze oplossing worden aan 100 ml bloed toegevoegd.
b. Bij bloedafnamen worden 70 tot 150 I.E. gevoegd bij 10 tot 20 ml totaal bloed.

Vrijhouden van ingaande intraveneuze canulae of catheter:
Voor routine gebruik wordt 1 à 2 ml van Heparine 100 I.E./ml oplossing toegediend in de canula of catheter 2 à 3 maal per dag.