• Voor de behandeling van postmenopauzale symptomen moet alleen met HST worden aangevangen als de symptomen uw levenskwaliteit ernstig beïnvloeden. In elk van de gevallen moet minimaal één maal per jaar een zorgvuldige afweging van de risico’s en de voordelen worden gemaakt en het gebruik van HST moet alleen worden voortgezet, zolang de voordelen tegen de risico’s opwegen.
• De gegevens over de risico’s van HST bij de behandeling van premature menopauze zijn beperkt.

Gezien het lage niveau van het absolute risico bij jongere vrouwen zouden de voordelen bij die vrouwen echter meer tegen de risico’s kunnen opwegen, dan bij oudere vrouwen.

Medische controle/nazorg

•        Voordat met HST wordt aangevangen of opnieuw wordt begonnen, moet er een volledige persoonlijke- en familie-anamnese worden uitgevoerd. Het lichamelijke onderzoek (waaronder een inwendig- en borstonderzoek) moet op grond de anamnese, de contra-indicaties en waarschuwingen voor gebruik, worden geleid. Tijdens de behandeling zijn periodieke controles aan te raden waarvan de frequentie en de aard individueel aan elke vrouw zijn aangepast. De vrouwen moeten worden voorgelicht over welke veranderingen in hun borsten zij aan hun arts of verpleegster moeten melden (zie ‘Borstkanker’ hieronder). De onderzoeken, waaronder geschikte beeldvormingsonderzoeken zoals mammografie, moeten worden uitgevoerd in overeenstemming met de op dit moment aanvaarde screeningsmethodes die worden aangepast aan de klinische eisen van de patiënte.

Aandoeningen die bewaakt moeten worden
Indien één van de volgende aandoeningen voorkomt, eerder zijn voorgekomen en/of ernstiger zijn geworden tijdens de zwangerschap of een eerdere hormoonbehandeling, dan moet de patiënte nauwgezet worden gecontroleerd. Er dient rekening mee te worden gehouden dat deze aandoeningen weer kunnen optreden of ernstiger kunnen worden tijdens de behandeling met DERMESTRIL, met name:
- Leiomyoma (baarmoederfibroom) of endometriose
- Risicofactoren voor trombo-embolische aandoeningen (zie hieronder)
- Risicofactoren voor oestrogeen afhankelijke tumoren bijv. erfelijke borstkanker in de eerste graad
- Hypertensie - Leveraandoeningen (bijv. leveradenomen)
- Diabetes mellitus waarbij al dan niet het vaatstelsel is betrokken
- Cholelithiasis
- Migraine of (hevige) hoofdpijn
- Systemische lupus erythematosus
- Eerdere endometriumhyperplasie (zie hieronder)
- Epilepsie
- Astma
- Otosclerose

Redenen om de behandeling onmiddellijk te staken:
De behandeling moet worden onderbroken indien er een contra-indicatie wordt ontdekt en in de volgende gevallen:

• Geelzucht of verslechtering van de leverfunctie
• Aanzienlijke verhoging van de bloeddruk
• Nieuwe aanval van migraine-machtige hoofdpijn
• Zwangerschap

Endometriumhyperplasie en -kanker

•         Bij vrouwen met een intacte baarmoeder stijgt het risico op endometriumhyperplasie en -kanker als oestrogenen gedurende lange tijd alleen worden toegediend. De gerapporteerde stijging van het risico op endometriumkanker bij vrouwen die alleen oestrogenen gebruiken, gaat van factor 2 tot factor 12 in vergelijking met niet-gebruiksters, afhankelijk van de duur van de behandeling en de oestrogeendosis (zie  rubriek  4.8).  Na  stopzetting  van  de  behandeling  kan  het  risico  gedurende  minstens  10  jaar verhoogd blijven.
•         Cyclische toevoeging van een progestageen gedurende minstens 12 dagen per maand of per cyclus van 28 dagen of een continue gecombineerde behandeling met oestrogenen en progestagenen bij niet gehysterectomiseerde vrouwen voorkomt het verhoogde risico van een HST met alleen oestrogenen
•         De  veiligheid  voor  het  endometrium  door  de  toevoeging  van  progestagenen  bij  vrouwen  die transdermale pleisters gebruiken die meer dan 50 μg/dag afgeven, is niet aangetoond.
•      Gedurende de eerste maanden van de behandeling kunnen doorbraakbloedingen en licht bloedverlies optreden. Indien zich doorbraakbloedingen of licht bloedverlies pas voordoen als de behandeling al enige tijd wordt toegepast of zich blijven voordoen nadat de behandeling is afgebroken, moet de oorzaak worden onderzocht. Om een kwaadaardige aandoening van het endometrium uit te sluiten kan dit een endometriumbiopsie inhouden.
•      Stimulatie  door  oestrogeenmonotherapie  kan  leiden  tot  premaligne  of  maligne  verandering  in achtergebleven haarden van endometriose. Daarom moet bij vrouwen die een hysterectomie hebben ondergaan worden overwogen of een aanvulling met progestagenen op de oestrogeenvervangende behandeling vanwege endometriose moet plaatsvinden, als bekend is dat er resten van endometriose aanwezig.

Borstkanker
Uitkomsten van klinisch onderzoek wijzen op een verhoogd risico op mammacarcinoom bij vrouwen die HST met een oestrogeen-progestageencombinatie of HST met alleen oestrogeen gebruiken. Dit risico is afhankelijk van de duur van het gebruik.

HST met een oestrogeen-progestageencombinatie

•          Het  gerandomiseerde,  placebogecontroleerde  onderzoek (Women’s  Health Initiative (WHI)) en een meta-analyse van prospectieve epidemiologische onderzoeken wijzen consistent op een verhoogd risico op mammacarcinoom bij vrouwen die HST met een oestrogeen-progestageencombinatie gebruiken. Dit verhoogde risico treedt op na ongeveer 3  (1-4)  jaar gebruik (zie rubriek 4.8).

HST met alleen oestrogeen

•          In  de   WHI-studie  werd   geen   toename   van   het  risico   op   borstkanker  teruggevonden  bij gehysterectomiseerde vrouwen die een HST met alleen oestrogenen gebruikten. Observationeel onderzoek heeft voornamelijk een kleine verhoging waargenomen van het risico op het diagnosticeren van borstkanker dat lager is dan het risico dat is aangetroffen bij gebruiksters van oestrogeen-progestageencombinaties (zie rubriek 4.8).

Resultaten van een grote meta-analyse laten zien dat na het stoppen van HST het extra risico afneemt. De tijd die nodig is voordat het extra risico weer is verdwenen hangt af van de duur van het HST gebruik. Wanneer HST langer dan 5 jaar werd gebruikt, kan het extra risico 10 jaar of langer aanhouden.

HST, in het bijzonder gecombineerde behandeling met oestrogeen en progestageen, verhoogt de dichtheid van mammografische beelden hetgeen een negatief effect kan hebben op de radiologische opsporing van borstkanker.

Ovariumkanker
Ovariumkanker is veel zeldzamer dan borstkanker. Een grote meta-analyse van epidemiologische studies suggereert een licht verhoogd risico bij vrouwen die oestrogeen monotherapie of een gecombineerde oestrogeen-progestageen HST gebruiken, dat zichtbaar wordt binnen vijf jaar van gebruik, maar weer afneemt na beëindiging van de behandeling. Sommige andere studies, waaronder de WHI-studie, suggereren dat het gebruik van een gecombineerde HST mogelijk geassocieerd is met een soortgelijk of licht lager risico (zie rubriek 4.8).

Veneuze trombo-embolie

• HST verhoogt het risico op ontwikkeling van een veneuze trombo-embolie (VTE, d.w.z. diepe veneuze trombose of longembolie) met een factor 1,3 tot 3. Het voorkomen van een dergelijke gebeurtenis is waarschijnlijker in het eerste jaar van HST dan daarna (zie rubriek 4.8).
• Patiënten met een voorgeschiedenis van VTE of een bekende trombofiele toestand lopen een hoger risico op VTE en HST kan daartoe bijdragen. HST is daarom gecontra-indiceerd bij deze patiënten (zie rubriek 4.3).

Algemeen  erkende  risicofactoren  voor  VTE  zijn  gebruik  van  oestrogenen,  hogere  leeftijd,  een  zware operatie, langdurige immobilisatie, obesitas (BMI > 30 kg/m²), zwangerschap/postpartum, systemische lupus erythematosus (SLE) en kanker. Er is geen consensus over de mogelijke rol van varices bij VTE.

•         Zoals bij alle postoperatieve patiënten moeten profylactische maatregelen worden overwogen om VTE na chirurgie te voorkomen. Als een langdurige immobilisatie wordt voorzien na electieve chirurgie, wordt aanbevolen de HST 4 tot 6 weken voordien stop te zetten. De behandeling moet niet worden hervat totdat de vrouw volledig mobiel is.
•         Bij vrouwen zonder persoonlijke voorgeschiedenis van VTE, maar met een eerstegraads verwant met een  voorgeschiedenis  van  trombose  op  jonge  leeftijd  kan  een  screening  worden  voorzien  na zorgvuldige bespreking van de beperkingen ervan (slechts een gedeelte van de trombofiele defecten worden bij screening achterhaald).
• Als er een trombofiel defect wordt vastgesteld dat geassocieerd is met trombose bij familieleden, of als het defect ‘ernstig’ is (bijv. antitrombine-, proteïne S- of proteïne C-deficiëntie of een combinatie van defecten), is HST gecontraindiceerd.
•  Bij vrouwen die al een chronische behandeling met anticoagulantia krijgen, moeten de risico’s van gebruik van HST zorgvuldig worden afgewogen tegen de voordelen.
•  Als VTE ontstaat nadat de behandeling is begonnen moet met gebruik van het geneesmiddel worden gestopt. De patiënten moet worden meegedeeld onmiddellijk contact met hun arts op te nemen als ze symptomen van een mogelijke trombo-embolie ervaren (bijv. een pijnlijke zwelling van een been, plotselinge pijn op de borst, kortademigheid).

Aandoening van de kransslagaders  
Gerandomiseerde, gecontroleerde studies hebben geen aanwijzingen opgeleverd van bescherming tegen myocardinfarct bij vrouwen met of zonder bestaand coronair lijden die een gecombineerde HST met oestrogenen en progestagenen of een HST met alleen oestrogenen kregen.

Gecombineerde behandeling met oestrogenen en progestagenen
Het relatieve risico op coronair lijden tijdens gebruik van een gecombineerde HST met oestrogenen en progestagenen is licht verhoogd. Aangezien het initiële absolute risico op coronair lijden sterk afhangt van de leeftijd, is het aantal extra gevallen van coronair lijden als gevolg van gebruik van oestrogenen en progestagenen zeer laag bij gezonde vrouwen die dicht bij de menopauze zijn, maar dat aantal zal stijgen op hogere leeftijd.

Alleen oestrogenen
In gerandomiseerde, gecontroleerde studies werd geen verhoogd risico op coronair lijden waargenomen bij gehysterectomiseerde vrouwen die een behandeling met oestrogenen alleen gebruikten.

Ischemisch CVA

• Het  gebruik  van  een  behandeling  met  oestrogenen  alleen  of  oestrogenen  en  progestagenen verhoogt het risico op ischemisch CVA met maximaal factor 1,5. Dit relatieve risico verandert niet met de leeftijd of de tijd sinds de menopauze. Aangezien het initiële risico op CVA echter sterk afhangt van de leeftijd, zal het risico op CVA bij vrouwen die HST gebruiken, stijgen met de leeftijd (zie rubriek 4.8).

Andere aandoeningen

•     Oestrogenen kunnen het vasthouden van vocht veroorzaken. Patiënten met hart- of nierstoornissen moeten daarom zorgvuldig worden geobserveerd.
•     Vrouwen met een al bestaande hypertriglyceridemie moeten van dichtbij worden gevolgd tijdens een oestrogeen of hormoonvervangingstherapie, omdat er voor een oestrogeentherapie bij deze aandoening zeldzame  gevallen  zijn  gemeld  van  een  grote  toename  van  plasmatriglyceriden  die  tot pancreatitis leidden.
• Exogene oestrogenen kunnen symptomen van erfelijk of verworven angio-oedeem induceren of verergeren.
• Oestrogenen verhogen de binding van thyroïd-bindend globuline (TBG), dat leidt tot een verhoging van circulerend totaal thyroïdhormoon, zoals gemeten door eiwitgebonden jodium (PBI), T4-niveaus (door een kolom- of radio-immunologieproef of T3-niveaus (door een radio-immunologieproef). De opname van T3 resine (T3-harsopname) is verlaagd, dit weerspiegelt het verhoogde TBG. Vrije T4 en T3 concentraties blijven ongewijzigd. Andere bindingseiwitten kunnen verhoogd zijn in serum, met name het corticoïdebindend globuline (CBG), geslachtshormoonbindend globuline (SHBG), dat leidt tot verhoging van respectievelijk circulerende corticosteroïden en geslachtssteroïden. De concentraties vrije of biologisch actieve hormonen blijven onveranderd. Andere plasmaproteïnen kunnen verhoogd zijn (angiotensinogeen/reninesubstraat, alfa-I-antitrypsine, ceruloplasmine).
•     Gebruik van HST verbetert de cognitieve functie niet. Er zijn wat aanwijzingen van een verhoogd risico op waarschijnlijke dementie bij vrouwen die een continue gecombineerde HST of een HST met alleen oestrogenen beginnen te gebruiken na de leeftijd van 65 jaar.

Verhoging van het ALAT-gehalte
Tijdens klinische onderzoeken met patiënten die voor hepatitis C-virus (HCV)-infecties werden behandeld in een combinatieschema van ombitasvir/paritaprevir/ritonavir en dasabuvir met en zonder ribavirine, kwamen verhogingen van het ALAT-gehalte van meer dan 5 keer de bovengrens van normaal (ULN) significant vaker voor bij vrouwen die ethinylestradiol bevattende geneesmiddelen zoals CHC's gebruikten. Bovendien werden ook bij patiënten die werden behandeld met glecaprevir/pibrentasvir of sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir, ALAT-verhogingen waargenomen bij vrouwen die ethinylestradiol bevattende geneesmiddelen zoals CHC's gebruikten.

Bij vrouwen die geneesmiddelen gebruikten die andere oestrogenen bevatten dan ethinylestradiol, zoals estradiol, en ombitasvir/paritaprevir/ritonavir en dasabuvir met of zonder ribavirine, was de verhoging van het ALAT-gehalte vergelijkbaar met die bij vrouwen die geen oestrogenen kregen; echter vanwege het beperkte aantal vrouwen dat deze andere oestrogenen gebruikt, is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdige toediening met de volgende combinatietherapieën: ombitasvir/paritaprevir/ritonavir en dasabuvir met of zonder ribavirine; glecaprevir/pibrentasvir of sofosbuvir/velpatasvir/ voxilaprevir. Zie rubriek 4.5.

Het  metabolisme  van  oestrogenen  kan  verhoogd  worden  door  simultaan  gebruik  van  stoffen  waarvan bekend is dat zij enzymen die geneesmiddelen afbreken activeren, met name cytochroom P450-enzymen, zoals anticonvulsants (bijv. fenobarbital, fenytoïne, carbamezapine) en anti-infectans (bijv. rifampicine, rifabutine, nevirapine, efavirenz).
Ritonavir en nelfinavir, hoewel bekend als sterke inhibitoren, vertonen in tegenstelling daartoe activerende eigenschappen bij simultaan gebruik met steroïde hormonen.
Kruidenpreparaten die Sint Janskruid bevatten (Hypericum perforatum) kunnen het oestrogeenmetabolisme activeren.
Bij transdermale toediening wordt het effect van de eerste passage van de lever vermeden en op die manier zouden transdermaal aangebrachte oestrogenen minder door enzyminduceerders kunnen worden beïnvloed dan orale hormonen.
Klinisch kan een verhoogd metabolisme van oestrogenen en progestagenen leiden tot een verminderde werking en veranderingen in het profiel van de baarmoederlijke bloeding.

Effect van HST met oestrogenen op andere geneesmiddelen
Van hormonale anticonceptiva die oestrogenen bevatten is aangetoond dat ze bij gelijktijdige toediening de plasmaconcentraties van lamotrigine aanzienlijk verlagen als gevolg van inductie van lamotrigine-glucuronidatie. Dit kan de controle op aanvallen verminderen. Hoewel de mogelijke interactie tussen hormoonvervangingstherapie en lamotrigine niet is onderzocht, wordt er verwacht dat een soortgelijke interactie bestaat, die kan leiden tot een vermindering van de controle op aanvallen bij vrouwen die beide geneesmiddelen tegelijk gebruiken.

Farmacodynamische interacties
Direct-werkende antivirale middelen (DAA's) en ethinylestradiolbevattende geneesmiddelen zoals gecombineerde hormonale contraceptiva
Tijdens klinische onderzoeken met het HCV-combinatieschema ombitasvir/paritaprevir/ritonavir en dasabuvir met of zonder ribavirine, kwamen verhogingen van het ALAT-gehalte van meer dan 5 keer de bovengrens van normaal (ULN) significant vaker voor bij vrouwen die ethinylestradiol bevattende geneesmiddelen zoals CHC's gebruikten. Daarnaast werden ook bij patiënten die werden behandeld met glecaprevir/pibrentasvir of sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir ALAT-verhogingen waargenomen bij vrouwen die ethinyloestradiolbevattende geneesmiddelen gebruikten, zoals gecombineerde hormonale anticonceptiva.

Direct-werkende antivirale middelen (DAA's) en geneesmiddelen die andere oestrogenen dan ethinylestradiol bevatten, zoals estradiol
Bij vrouwen die geneesmiddelen gebruikten die andere oestrogenen bevatten dan ethinylestradiol, zoals estradiol, en ombitasvir/paritaprevir/ritonavir en dasabuvir met of zonder ribavirine was de verhoging van het ALAT-gehalte vergelijkbaar met die bij vrouwen die geen oestrogenen kregen; echter vanwege het beperkte aantal vrouwen dat deze andere oestrogenen gebruikt, is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdige toediening met de volgende combinatietherapieën: ombitasvir/paritaprevir/ritonavir en dasabuvir met of zonder ribavirine; glecaprevir/pibrentasvir of sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (zie rubriek 4.4).

Zwangerschap
DERMESTRIL is niet geïndiceerd tijdens de zwangerschap. Indien een vrouw tijdens de behandeling met DERMESTRIL zwanger wordt, moet de behandeling onmiddellijk worden gestaakt.
De resultaten van de meeste epidemische studies, op dit moment relevant voor onbedoelde blootstelling van de foetus aan oestrogenen, duiden niet op teratogene of foetotoxische uitwerkingen.

Borstvoeding
DERMESTRIL is niet geïndiceerd tijdens de borstvoeding.

Het geneesmiddel heeft geen bekende invloeden op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

Uit onderzoek naar acute toxiciteit is geen risico van acute bijwerkingen gebleken bij onbedoeld gebruik van meerdere dagelijkse doseringen.
Overdosering bij transdermaal gebruik is onwaarschijnlijk. Symptomen van overdosering kunnen misselijkheid, braken en onttrekkingsbloedingen zijn. Er is geen specifiek antidotum en de behandeling dient symptomatisch te zijn. De transdermale pleister(s) moet(en) worden verwijderd.

Farmacotherapeutische categorie: urogenitaal systeem en geslachtshormonen, ATC-code: G03CA03.
.

De werkzame stof, synthetisch 17-estradiol, is chemisch en biologisch identiek aan endogeen humaan estradiol. Het vervangt het oestrogeen dat ontbreekt vanwege verlies van de aanmaak bij vrouwen in de menopauze en verlicht de overgangssymptomen.
De dosis oestrogeen, die de DERMESTRIL-pleister 50 et 100 bevat, voorkomt verlies van botmassa ten gevolge van menopauze of ovariëctomie.

Informatie uit klinische proeven

• Verlichting van de symptomen van oestrogeen-deficiëntie en menstruele patroon

•  De  verlichting  van  de  overgangsklachten  werd  waargenomen  in  de  eerste  weken  van  de behandeling.

• Preventie van osteoporose

•  Oestrogeentekort  bij  de  menopauze  is  geassocieerd  met  toegenomen  botremodellering  en verminderde botmassa.
•  Het effect van oestrogenen op de botdichtheid is dosisafhankelijk. De bescherming is effectief zolang de behandeling voortduurt. Na het beëindigen van de HST, gaat de botmassa teloor met dezelfde snelheid als bij onbehandelde vrouwen.
•  Evidentie uit de WHI-studie en de meta-analyses toont dat het huidige gebruik van HST, alleen of in combinatie met een progestageen, toegediend aan overwegend gezonde vrouwen, het risico van heup-, wervel- en andere osteoporotische breuken vermindert. HST kan ook breuken voorkomen bij vrouwen met een lage botdichtheid en/of vastgestelde osteoporose, maar de evidentie daarvoor is nog beperkt.

DERMESTRIL  is een geneesmiddel, dat transdermaal kleine hoeveelheden estradiol rechtstreeks in de systemische bloedsomloop aflevert. Transdermaal gebruik van estradiol voorkomt afbraak bij de eerste leverpassage (first-pass), waardoor het abnormaal hoge gehalte aan metabolieten van estradiol, geobserveerd bij oraal gebruik, wordt vermeden. Bij transdermaal gebruik vormen de benodigde cumulatieve doseringen maar een fractie van de orale doseringen.
Na één enkele applicatie van DERMESTRIL  100 die aan de postmenopauzale vrouw een dagelijkse hoeveelheid van 100 µg estradiol afgeeft, werden fysiologische serumconcentraties van estradiol bij postmenopauzale vrouwen na 4 uur bereikt met een gemiddelde maximale serumconcentratie van 70 pg/ml. De serumconcentratie van estradiol bleef binnen de fysiologische niveaus van premenopauzale vrouwen tijdens de 3-4 dagen van toediening. De serumconcentraties van estradiol zijn rechtstreeks proportioneel aan de toegediende dosis.

De plasmaconcentraties van estradiol en van estron, evenals de uitscheiding van de conjugaten van beide stoffen in de urine, keerden binnen 24 uur na het verwijderen van de pleister terug naar het uitgangsniveau. De vereiste dosering van estradiol is afhankelijk van de individuele respons van de patiënt en kan worden aangepast door uit één van de 3 doseringen van DERMESTRIL te kiezen.

Estradiol:
De gemiddelde halfwaardetijd van estradiol in plasma is ongeveer een uur. De plasmaklaring varieert van 650 tot 900 liter/dag/m2. Estradiol wordt voornamelijk in de lever gemetaboliseerd. De belangrijkste metabolieten zijn estriol, estron en de conjugaten daarvan (glucuroniden, sulfaten) die veel minder actief zijn dan estradiol. De metabolieten van estradiol worden voornamelijk geëlimineerd door de nieren in de vorm van glucuroniden en sulfaten. De metabolieten van estradiol worden ook aangetroffen in feces als gevolg van een enterohepatische circulatie.

Niet van toepassing.

Zelfklevende matrix die estradiol bevat: acrylcopolymeren.
Bedekkingsfilm: polyethyleen tereftalaat.

Niet van toepassing.

2 jaar.

Bewaren beneden 25°C.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.

DERMESTRIL 25:  Doos met 8 of 26 transparante pleisters voor transdermaal gebruik, afzonderlijk verpakt in een verzegeld beschermend zakje.
DERMESTRIL 50:  Doos met 8 of 26 transparante pleisters voor transdermaal gebruik, afzonderlijk verpakt in een verzegeld beschermend zakje.
DERMESTRIL 100:  Doos met 8 transparante pleisters voor transdermaal gebruik, afzonderlijk verpakt in een verzegeld beschermend zakje.

Het is mogelijk dat niet alle genoemde verpakkingsgrootten in de handel worden gebracht.

Scheur het zakje open bij de inkeping (gebruik geen schaar om beschadiging van de transdermale pleister te voorkomen) en haal de transdermale pleister eruit.
Houd de transdermale pleister tussen duim en wijsvinger bij de kleinste kant van de beschermstrook vast. Maak de beschermstrook met de andere hand los en verwijder deze.
Raak de kleefzijde van de transdermale pleister niet aan.
De transdermale pleister aanbrengen op de huid van de heup, het bovenste kwadrant van de bil, de lumbale regio of de buik, terwijl het deel dat nog door de beschermde folie bedekt is, tussen duim en wijsvinger gehouden wordt. Breng de transdermale pleister alleen op de aangeduide plaatsen aan.
Verwijder het overblijvende deel van de beschermstrook en druk gedurende 10 seconden stevig op het gehele oppervlak.
Ga met een vinger langs de randen om zeker te zijn van een goede hechting.
Na gebruik moet de pleister met de kleefzijde naar binnen worden dubbelgevouwen en weggegooid.
Al  het  ongebruikte  geneesmiddel  of  afvalmateriaal  dient  in overeenstemming met lokale voorschriften te worden vernietigd.

Datum van eerste verlening van de vergunning: 13 december 1999
Datum van laatste verlenging: 18 oktober 2013